Aksiyon Dergisi
Yandaşlarını zengin etmek var. Türkiye’nin çılgın projelere değil, düşünen, üreten adamlara ihtiyacı var.” sözleriyle hafifsedi. Ben CHP liderinin yerinde olsaydım, projeyi ayaküstü, hazırcevaplılık zekâsına dayalı haset yüklü cümlelerle kötülemek yerine, CHP’yi öne çıkaran bir çıkış yapar ve derdim ki “Şu an hepimiz, 90 seneden beri CHP’nin en
Zaman Gazetesi
Futbol ulemâsında bir şaşkınlık, bir hayret edâları, "Nereden çıktı kardeşim bu eli taşlı, bıçaklı, palalı taraftarlar" nidâları... Ekran başına geçip saatlerce ahlâktan, barıştan, kardeşlikten bahsetmeler, "Biz top oynarken kuzu kurt ile gezerdi, birbirimizi nasıl sayar severdik" edebiyatları... Rakip takım taraftarlarını rahatça dövüp öldüremedikleri için, hıncını polise
Zaman Gazetesi
Ölenin, hele suç ile ceza arasındaki denge gözetilmeden verilmiş politik idam kararlarıyla asılanların ardından ileri-geri konuşmak kültürümüzde yok. İngilizler, "Maslubun evinde ipten bahsedilmez" derlermiş, doğrudur, en azından nezâket bunu gerektirir. Aynı nezâket kuralı, birkaç günden beri popüler solculuk nezlesinden kurtulamamış basın organları tarafından -bu defa tersinden- görmezden geliniyor.
Zaman Gazetesi
"Amerika'da bayram", "Cezasını buldu; kefenlenip denize atıldı", "Okyanusun dibinde; ABD, son 10 yılda dünyayı cehenneme çeviren Usame bin Ladin'i öldürdü", "Dağda arandı, şatoda çıktı; dünya artık daha güvenli", "Müjdeyi Obama verdi", "Bir milyon dolarlık malikânede
Aksiyon Dergisi
Niye yapıldı, niçin yıkılıyor; ama şu kadarını kestirmek için köşe yazarı olmaya gerek yok; yerinde kalsaydı bu kadar dikkat çekmeyecek, konuşulmayacak, siyasete bulaştırılmayacak ve müellifi heykeltıraşın ününe ve piyasasına bu kadar hizmet etmeyecekti. Türkiye’de Kars’taki yıkılacak anıttan daha kötü ve kesinlikle hiçbir sanat değeri taşımayan yüzlerce anıt, heykel,
Zaman Gazetesi
Devlet Bakanlığı'nın desteği ve himâyesiyle çalışmalarını tamamlayan Alevi Çalıştayı'nın nihai raporu açıklandı; çalıştaya sunulan tebliğler ve yapılan müzakerelerin tutanakları yayınlandı. Fiziki hacim itibariyle bir kütüphane rafını dolduracak kadar etraflı belgelerin, Cumhuriyet tarihimize çok anlamlı bir katkı yaptığını düşünüyorum; bu "anlam", devletin yurttaşlarıyla aynı masaya
Zaman Gazetesi
Diyelim on-onbeş dakika önce tanıştığınız biriyle konuşuyorsunuz ve birbirinizi tanıma safhasındasınız. O kişi, söz arasında kendisinin Yahudi olduğunu söylese, ağzınızdan çıkan ilk söz "Estağfurullah, o nasıl söz!" mü olur? Bu olay gerçektir, yaşanmıştır. Şahitli isbatlı hadise. Vaktiyle Sünniler arasında konuşulurken bir Alevî'den bahsetmek icab ettiğinde, etrafta
Pazar Keyfi
Değerli basın ve mensup arkadaşlarım, başkanınız Hayri Gülle olarak 1946 yılı seçimlerine birbuçuk ay kalası bazı konu ve mevzularda fikirlerimi ve projelerimi paylaşmak isterim. Böyle şeyler ayıptır, mahcub oluyorum fakat danışman arkadaşlarım "Ölümüzü öp" diye yemin ettirdikleri için değiniyorum. Sayın mensup ve basın, bakınız, sizlere daha önce dağıtılmış
Zaman Gazetesi
"Eğer diyorum bir toplu iğne ucu kadar yakınlarıma çıkar sağladığımı isbat edersen eyvallah... İsbat edemezsen, benim adımı yolsuzlukla anarsan ana a... söylemeyim, gerisini söylemeyim..." Tam da "Ana... a..." sesleriyle ağzından çıkacak kötü sözü engellemeye çalıştığı anda, miting kalabalığının tepkisine dikkat çekmek istiyorum; önce sâliselere sığan bir
Zaman Gazetesi
Mâlumdur arka kapak yazıları, kitabın mahiyeti hakkında ön fikir edinmek isteyen aceleci alıcılar için kitabın kapağından içine doğru açılan bir pencereyi andırır ve okuyucuya konuyu kısaca özetler. Tarık Akan şöyle konuşuyor: “27 Mayıs da 28 Şubat da darbe değildir. Birincisi önümüzü açtı, yeni düşüncelerle tanışmamızı sağladı. 28 Şubat da darbe
Zaman Gazetesi
Abdullah Kılıç'ın Radikal'de yayınlanan önemli haberi, lâyık olduğu yankıyı bulmadı, halbuki bu haber, yakın tarihimizin bilinen ama fark edilmeyen önemli gerçeklerine ışık tutuyor. Nazım Hikmet Marksist, daha doğrusu o zamanlarda çok bilinen kavramla komünist kimliği ile tanınan bir şair ve yazardı. Abdullah Kılıç'ın Cumhurbaşkanlığı
Pazar Keyfi
Telefonla konuştuğum kişinin, "Şu an toplantıdayım, sonra ben dönerim sana." dediğini ilk defa duyduğum gün, saf taşralı düz mantığım, gerçeğin aynen bu şekilde olduğunu söylemişti. Adam toplantıdaydı ve toplantı bittiğinde beni yeniden arayacaktı. Arayıp aramadığını hatırlamıyorum fakat bu cevaptan etkilendiğimi gayet iyi biliyorum. Sonraları, ne zaman aynı klişeyi