Aksiyon Dergisi
Son on gün içinde dünyanın iki önemli şehrini bu defa farklı bir bakışla inceleme fırsatı buldum: İstanbul ve Viyana. Sizlerle bu dikkatlerimi paylaşmak istiyorum. İstanbul'un, iki kıtayı birbirine bağlayan stratejik bir şehir olarak ilk sâkinlerine barınaklık yaptığı günlerde Viyana, Tuna kıyılarına öbeklenmiş kasaba benzeri bir manzara arzediyor olsa
Zaman Gazetesi
Viyana metrosunu kullanmak için günlük bilet almanız gerekiyor ama kapılarda "nerede biletin" diye hesap soran memurlar veya elektronik turnikeler yok. Tabiatıyla, "yani yakalanmazsan akşama kadar bedava mı" diye sordum. Cevabı çok acıtıcıydı, "bazen kontrol ettikleri olur ama biletsiz yakalananlar bundan çok utanırlar, o yüzden kimse
Pazar Keyfi
Sabih Bey epeydir ağır sayılabilecek yağlı, tuzlu, şekerli yiyeceklerden uzak durmaya dikkat ettiği için o akşamı da hafif geçiştirmiş, yatmadan önce Cumhuriyet gazetesinden rastgele seçtiği bir sayfayı (o gün şansına spor sayfası çıkmıştı) dikkatlice okuyup ezberine aldıktan sonra mutadı üzere soluna dönüp kolayca uykuya dalıvermişti. Geceyi rahat geçirmemesi için görünürde
Zaman Gazetesi
"Cesaret, biraz da dikkatsizlikle birleşince ortaya böyle utanılacak görüntüler çıkıyor. Ee, dikkatsizlik utandırır" En ciddi ve endişeli Ergenekon haberlerinin bir iki santimetre altında böyle bir başlık görünce insan, "davayla bir ilgisi mi var" diye meraklanıyor. Öyle değil. Sadece bir kısım dinci olmayan basınımızın alışkanlık haline getirdiği
Zaman Gazetesi
Dün öğleden sonra CHP Grup toplantısında Sayın Baykal kürsüye geçinceye kadar kafam kazana dönmüş durumdaydı. Sabahın erken saatlerinden beri haber kanalları bir yandan olayla ilgili detayları aktarırken öte yandan, gözaltına alınan kişilerin ne kadar mağdur, mazlum ve muteber olduklarına dair hayli "canlı röportaj" gerçekleştirdiler. Meselâ C. Gazetesi'
Zaman Gazetesi
-Yurtdışından az önce dönmüş bir seyyah olarak Türkiye'yi nasıl gördünüz? -Çok net şekilde dört tane Türkiye fotoğrafı canlanıyor zihnimde: İlki gazetelerin aksettirdiği Türkiye. Bu Türkiye korkularıyla yaşıyor ama yüzleşmeye yanaşmıyor. Gazetecilik bir bakıma dizi filmlerin senaryo yazarlığına dönüşmüş; bir sonraki haftada sürdürülmesi gereken düşmanlıklar, yanlış algılamalar, sempatiler ve
Zaman Gazetesi
Onları, otomobillerinin ön pencerelerine özel düzenekle tutturulmuş Türk bayraklarıyla caddeden geçerken görenler, Türkiye'nin Avusturya büyükelçisi veya Viyana başkonsolosu zannedebilirler; öyle değil; 'gurur' yanlış kelime. Daha çok sevinç; bir bayram sabahını memleketinde sevdikleriyle karşılayanların gönül ferahlığı, kibir değil neş'e, azamet değil 'içi ışıl ışıl
Zaman Gazetesi
Hırvat teknik direktör Slaven Biliç, vaziyeti tek cümlede özetlemiş, "Günlerce çalıştım Türkleri çözemedim." diyor. Meşhur fıkrayı hatırladım hemen: Akıl hastanesinde hastalar sıraya dizilip, her gün muntazaman bahçe duvarındaki bir delik önünde sıraya girerek bakıp duruyorlar. Yeni gelen doktorlardan biri merak edip sıraya giriyor. Hayli zaman sonra sırası gelince
Aksiyon Dergisi
Bir ay kadar önce, CHP Genel Sekreteri Önder Sav'ın telefonunu açık bırakması üzerine kopan o küçük fırtınanın en heyheyli günlerinde İstanbul'da, gazeteye yakın bir yerde Aksiyon ve Zaman'dan genç gazeteci arkadaşlarla birlikte oturup sohbet ediyorduk. Sözün dönüp dolaşacağı yer belliydi: Açık bırakılan telefon! Hepsi
Zaman Gazetesi
Yol ayrımına geldik; nereye gideceğiz? Yol ayrımından kastım, kendi zehaplarına göre bir Atatürkçülük fikriyatını savunan çevrelerin karşılaştığı açmazdır: Ya muasır medeniyet seviyesinin icaplarına itaatle hürriyeti ve demokrasiyi temel değerler haline getiren Batı modeli bir siyasi düzeni tercih edip Türkiye'yi rahatlatacaklar veya Atatürkçülüğü, 30'lu yılların Tek Partili
Pazar Keyfi
-Ee, nasılsınız bakalım. Asma hemşehrim öyle yüzünü, merhaba, boşver; geçer nasılsa. Ben Hamdi, tanıştığımıza memnun oldum. Yolculuk nereye? Kusura bakma, nereye olduğu belli değil mi aslında? Hayır, şu sebepten soruyorum, bazen tam mevzuyu sardırıyorsun, ahbab oluyorsun, böyle bir muhabbet oluyor, aa, adam yarım saat sonra iniyor otobüsten. Benim otobüs firmam
Zaman Gazetesi
Bir süreden beri internet cemaati arasında, "Hindi Cumhuriyeti istemiyoruz" kampanyası aldı yürüdü; diyorlar ki, "devletin adı Turkey değildir, Türkiye'dir; binaenaleyh biz Hindi Cumhuriyeti değiliz" diye posta kutularını şişirip duruyorlar. E-mektup bedava, klavye başında vatanperverliğin tadına da doyum olmuyor. Eh, haklılar biz hindi cumhuriyeti değiliz,