Pazar Keyfi
Sabahleyin ekmek almak üzere kapıdan çıkıyorum; baktım, posta kutusuna kalınca bir zarf sıkıştırılmış, düşmek üzere. "Kitaptır" düşüncesiyle koltuğuma sıkıştırıp fırına yollandım. Kahvaltıdan sonra gazetelere bakarken zarf tekrar dikkatimi çekti; dikkatli bir şekilde açtım, içinden kalın bir lise defteri çıktı. Defterden bazı bölümleri dikkatinize sunuyorum. * Sevgili günlük, Bugün öğleden
Zaman Gazetesi
Ah hocaanım ah, anlamazlar ki bunlar! Boşuna konuşuyor, nâhak yere kendinizi helâk edip gülden nâzik âsâbınızı yıpratıyorsunuz. Yazık size yazık! Bu memlekette Burhan Altıntop'lar -tüh dilim yansın "çağdaş bilim kadınları" diyecektim- kolay yetişmiyor. Sizin yaptığınız, hâşâ huzurdan yem torbasını gül yapraklarıyla doldurmak. Ne lüzum var hanımefendi?
Zaman Gazetesi
Cumhurbaşkanlığı bütçesinden bazı derneklere yardım yapılması haberi şaşırtıcı olsa da usûle aykırı değil. Cumhurbaşkanı Sezer, köşk bütçesini tutumlu kullanması ile tanındı; maiyetinde çalışan bir bürokratı, dış görevine uğurlarken makam otomobilini değil de, özel bineğini kullanması buna bir misâldir. Köşkte görevli bir başka emniyet mensubunu da yine resmi binek otosunu kullanırken
Aksiyon Dergisi
Hatıralar'ı kitap hâline getirilinceye kadar Ali Ulvi Kurucu ismi, benim için bu derece yoğun bir dikkat konusu hâline gelmedi; hakkında bildiklerim uluorta şeylerdi. M. Ertuğrul Düzdağ tarafından yayına hazırlanan 'Hatıralar'ını (2 Cilt, Kaynak yayınları, İst., 2007) yakından inceleyince, 1922'de başlayıp 2002 senesinde nihâyete
Zaman Gazetesi
Barzani'nin Türkiye'yi açıktan, alenen hatta altını çize çize kışkırtması ve tehdit etmesini nasıl yorumlayacağız? Başkaca ihtimâller de söz konusu olabilir ama benim aklıma gelen daha mâkul birkaç sebep var. Bir balkonun altından geçerken, işgüzar ev hanımlarının balkon demirlerinin kenarına sıraladığı begonya saksılarından biri başına düşmüş olabilir.
Pazar Keyfi
Her şey, bir kütüphaneci okuyucunun hatırlatıcı notuyla başladı, diyordu ki, "hocam, bu hafta kütüphanelere tahsis edilmiş durumda; hatırlatırım..." Fikir güzeldi; "Kütüphanecilik haftası, yanık ciğer kokusu" başlıklı yazı böyle dünyaya geldi, fakat daha ilk kelimede baltayı taşa vurmaktan kurtulamadım. "Yahu bu haftanın tam ismi ne idi,
Zaman Gazetesi
Arzu-yı umûmi üzerine Rektörler Komitesi duyurusunun, hukuka başlangıç, anayasaya giriş ve kompozisyon derslerinin kazandırdığı ön bilgiler çerçevesinde değerlendirilmesine ilişkin ehl-i vukuf raporu aşağıda sunulmuştur: Duyurunun ilk paragrafta belirgin bir bilgi hatasına rastlanmamıştır. İkinci paragrafta cumhurbaşkanının tarafsızlığı ile ilgili ifâdeler, mâlumu ilân kabilinden görülmekle birlikte isabetlidir. Üçüncü paragraf, Meclis'in
Zaman Gazetesi
Batı'da bir süre yaşayanlar biliyorlar; iyi, hoş, güzel fakat sıkıcı yerler bu ülkeler. İnsanlar da zamanla matlaşmış; dışardan bakılınca kendi içine kapanık, bencil ve meşgul görünüyorlar genellikle. Düzen, disiplin, ahenk ve olağanlık dediğimiz şeyler tez zamanda sıkıntıya dönüşüyor; hayat standardı yüksek fakat oralarda günlerce bir miligram bile adrenalin
Aksiyon Dergisi
Oturma odasındaki halının üstünde kazara bir çay bardağı kırılsa, en küçük parçalarını bile bulup ortadan kaldırmak için seferber oluruz; çünkü birinin ayağına batabilir. Eşyaların kesici, bereleyici, delici kısımlarını etkisiz hale getirmek isteriz; elektrikli âletleri "aman kazaya sebep olmasın" tedirginliği ile kullanırız. Hele silâh bıçak gibi öldürücü nitelik taşıyan
Zaman Gazetesi
Buradan hükümete sesleniyorum, iki satırlık anayasa değişikliği yapsınlar; devlet başkanlığının süresi 7+7+7 şeklinde aynı kişinin 21 sene üst üste görev yapmasına imkân verecek şekilde uzatılsın. Ahmet Necdet Sezer, bu kanun muvacehesinde yeniden seçilsin; İsmet Paşa, konsey kararıyla "ikinci adamlık"tan çıkarılsın, Sezer ikinci ve son adam
Turkuaz
Anadolu'da asâlet kavramı en doğru mânâsını bulmuş ve yerli yerine oturmuştur; bizim insanlarımız, "asil azmaz, bal kokmaz" derken bir kişinin paşa, zâdegân, saraylı aslından inip inmediğini değil, davranışı, huyu-husu, ahlâkı ve etvârıyla kâmil oluşuna dikkat çekerler. Tam tamına "vakar" -dediğimiz şeydir kasdettikleri; varlıkta da
Zaman Gazetesi
Bazıları "din"i, aşkın diliyle târif ediyorlar. Bu görüş hürmete şâyândır ve dileyen ittibâ eder; şahsi kanaatimce din ahlâktır ve bu yaklaşım da diğerleri gibi saygıdeğer bir görüştür. Efendimiz'in doğduğu günü kutlamanın en iyi şekli, zannımca ahlâkını taklittir. İşin güzel tarafı ondaki hüsn-i ahlâk, beşerüstü değildir,