Zaman Gazetesi
Af kanunu, mimarlarına hayırlı olsun; ümid ederiz ki bu son af olur. Adalet cihazının on seneyi bulmayan aralıklarla, kapsamı ne olursa olsun sistematik aflarla sekteye uğratılması adalet mantığı açısından bir faciadır; çünkü her af kanunu, yasama uzvunun, adalet cihazının doğru işleyişine duyduğu güvensizliğin ikrarı mânâsına gelir. İyi işleyen bir adalet
Aksiyon Dergisi
Hazana dair söylenmedik hangi mısra, hangi nükte ve hangi cümle kalmıştır / söz biter lâkin söylenecek olan daima yarım kalmıştır. Bakabildiği halde görmeyen için mevsimlerin raksında ne mânâ var / görebilenler için bir kıyıda daima delinmemiş bir inci, çıtlatılmadık bir nükte ve şehre muhtaç bir mazmun kalmıştır. Ömrünce kaç kere çürümüş yaprakların
Zaman Gazetesi
Türkiye'de bir "aydın vicdanı" yok; halbuki böyle bir vicdanın, -tabii bir tarihi seyirle- en azından Tanzimat devrinde "Tercüme Odası"nın kurulmasından bu yana teşekkül etmesi beklenirdi. Tercüme Odası, Bâbıâli'de Hariciye Nezareti'ne bağlı bir "devlet aydınları kulübü"ydü. Osmanlı
Zaman Gazetesi
Kaos literatüründe "Kelebek etkisi" diye adlandırılan bir teori var; buna göre Atlantik'in batı sahillerinde bir kelebeğin kanadını çırpması ile harekete geçen hava molekülleri, doğu sahillerinde bir tayfunun kopmasına sebep olabiliyormuş; tabii, kaos'un öngörülemeyen düzensizlik faktörünün de hesaba katılmasıyla. İstanbul'daki Çevik Kuvvet'
Zaman Gazetesi
Aklımı başıma getiren şey, Başbakan Bülent Ecevit'in, "Hapishanelerde devlet otoritesi kurmakta acze düşüyoruz." mealindeki cümlesi oldu; esasen gerçek durumun böyle olduğunu bilmekle, aynı şeyin bir Başbakan tarafından resmen ikrar edilmesi arasında mühim bir fark var. O anda şöyle düşündüm: Hapishanelerde devlet otoritesi tesisinde acze düşen bir
Aksiyon Dergisi
Eskiden "Bâbıâli" derlerdi -ve bu tâbir şu "greko-romen" kılıklı medya tâbirinden şüphesiz daha güzeldi-, işte o eski tâbirin yeni karşılığı ile Türk basınının mühimce bir kısmı hayli zamandan beri bir "Ölü Köşe Yazarları Derneği" halini almış gibi geliyor bana. Köşe yazarlığını, "Batı'
Zaman Gazetesi
"Bizim Kürtler ne düşünüyor?" başlıklı yazı, okuyucular nezdinde âdeta "Bir dokun bin âh dinle bu kâse-i fağfurdan" tesiri uyandırdı. Bu sütunlar müsait olsaydı bana kadar ulaşan müspet-menfî her tepkiyi yayınlamak isterdim; çünkü bu e-mektupların derûnundan yükselen hakikat, sandığımdan daha yaygın olduğunu vehmettiğim hayli vahim bir müşterek
Zaman Gazetesi
Bugünlerde Batı, yeniden "tek dişi kalmış canavar" sûretiyle gündemimize yine tecavüz etti. AB'de görevli bir komisyon başkanının Türk Kürtlerini "millî azınlık" diye niteleyen mektubu, diplomatik reflekslerimizi meflüç hale getirdi. Avrupa ile ilişkilerimizde yeniden sancılı periyoda girdik; bu marazî ilişkinin kesin tedâvisi yok. Mezara kadar
Zaman Gazetesi
"Kalbin mühürlü olması" nasıl bir şey; adam anlatıyor (meâlen): "Ramazan geldi diye memurlar uykulu gözlerle akşama kadar esneyecekler, işleri savsaklayacaklar; din tâcirleri her zamankinden daha çok dini istismar edip kârına kâr katacak vs." Koca Ramazan teşrif ediyor; en bahtsızın nasibine en azından tahta saplı bir horoz
Zaman Gazetesi
Ortaköy yârânının günün birinde Ortaköy Camii'ni fark edeceğini doğrusu ummazdım; evet, bu hüküm biraz insafsız, hatta gereğinden fazla köşeli. İnsanları cami ile alâkalarıyla yargılamaya kalkışmayı, -dedikodu sadedinde olsa bile- doğru bulmam; ayrıntıyı öğrenince meselenin din ve vicdan dokunulmazlığı ile ilgili olmadığını anlayacaksınız. Yazar Hıncal Uluç, neredeyse ikinci adres
Zaman Gazetesi
Bu işin suyunun çıkması için bir bayan hakimin "eşi başörtülü olduğu" gerekçesiyle itham edilmesi gerekiyordu galiba ve beklenen oldu. Haberi Zaman'ın manşetinden okuyunca gülümseme dudaklarımda dondu kaldı; devamı var: Hakim hanımın eşi ayrıca cuma ve teravih namazlarına gitmek gibi affedilmez suçlar da işlemiş. Bir erkeğin başörtü
Aksiyon Dergisi
Sencer Divitçioğlu, "Düzenin Yabancılaşması" isimli eserinde, Türkiye'de modern siyasî hayatın iki ana damar üzerinde geliştiğini savunan ve 60'lı yılların sonunda hayli yankı uyandıran bir tez ortaya koymuştu. Bu teze göre Yeniçeri-Esnaf-Ulema ittifakının teşkil ettiği "doğucu-İslamcı" halk cephesi, siyasi hayatın modernleşmesi esnasında Jön