Zaman Gazetesi
Başlangıçta 4 milyar Dolar’a malolacağı tahmin edilen füze projesine Çin şirketi 3,44 milyar teklif edip üstüne bir de “Millî yazılım” teklifinde bulununca füze piyasası karıştı. Köşe yazarları bile, sanki eben an ced füze mütehassısı imiş gibi “Şu şöyledir, bu böyledir” diye meseleye müdahil oldular. İşe köşe yazarları da
Zaman Gazetesi
Eskiden spor kelimesi, Arapçadan ödünç aldığımız “idman” kelimesiyle karşılanırdı. Anadolu’da, adında idman kelimesi bulunan spor kulüpleri vardı; meselâ Trabzon İdman Ocağı, Mersin İdman Yurdu gibi. Yeri gelmişken 1922’de kurulan Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı’nın bir nevi spor üst kurulu olarak 14 sene çalıştığını da kaydedelim. Spor kelimesi artık
Zaman Gazetesi
Bugün cuma namazının ilk rekâtında imamın okuduğu zamm-ı sûrede geçen “Bunyân-ı mersûs” tabiri aklıma takıldı. Bunyân “bina” kelimesinin çoğulu, onu biliyorum; peki, “mersûs” ne idi? Daha önce biliyordum hissine kapıldım. Namazdan sonra baktım; kökü “resâs” imiş; muhteviyatındaki kurşun madeni (Pb) sebebiyle sağlamlaştırılmış şey, birleştirilmiş; birleşerek toplam mukavemeti artmış olan anlamına
Zaman Gazetesi
Peşinen söyleyim: ODTÜ arazisi üzerinde açılacak yol hakkında müsbet-menfî hiçbir fikrim yok. Dertli’nin dediği gibi, “Âbâd olsak da bir, olmasak da bir”. Bu duruma eldiven gibi uyan bir Trakya sözü var: “Size dar gelen bana bol gelir.” Yani o yolun açılması veya ebediyyen ağaçlık veya çalılık kalması konusunda rahmetli
Aksiyon Dergisi
“Andımız”ın kaldırılması, genellikle Türk menşeli olmayan öğrencilerin tâbi kaldığı muamele öne çıkarılarak tartışıldı. Köken itibariyle Türk olmayan bir öğrenciye her sabah metazori, “Türk’üm” andı söyletmenin kabul edelim ki incitici, nefse gîran gelen bir yanı var. Andımız’ın tarihî gerekçesine bakalım: Bütün nüfusu Türk kabul etmek Cumhuriyet’in “Osmanlıcı”
Zaman Gazetesi
Birine, “sen milli duruş göstermiyorsun” demek, lâfı düpedüz “hainlik yapıyorsun”a getirmenin dolambaçlı tarzı olsa gerek. “Milli duruş” nedir? Eskiden bu soruya cevap vermek için bir kesekâğıdı dolusu esbab-ı mûcibe yazabilirdim ama artık lâfı uzatmayı gereksiz buluyorum, kriterlerim değişti çünkü. Meselâ, “Kötü oynasak da galip gelelim; icabında rakip takıma veya
Zaman Gazetesi
Sindire sindire, ağırdan, ortalığı velveleye vermeden iniyor; kapalı balkonun buğulanmış camında koyu grilere gömülmüş uzaklar kapalı. Hemen yakınlarda bir yerdeki tahliye borusunda takırdayıp duran yağmur sularının sesi, o an itibarıyla bütün musikinin müntehâsı. Böyle anlarda evin sıcaklığına gömülüp dışarıların puslu serinliğine dalarak gerçeklikle uykuya davetiye gönderen tatlı bir uyuşukluk arasında
Zaman Gazetesi
“Yurttan kurban manzaraları” başlığının fotoğrafı şöyle: İki vatandaş, kurban kesme yerlerinden birinde iki koyunun sırtına binmişler. Uzaydan gelmiş bir gazeteci, bunu görünce pekâlâ, “Türkler koyuna biniyorlar” diyebilir; ne var ki az çok Türkiye pratiği olan bir gazeteci, “Hmm, bu vatandaşlar kurbanlık koçları kesim yerine götürürken kaçmasınlar diye bacaklarının arasına almışlar!
Aksiyon Dergisi
Ona gıyabında kısaca “Nevzat Ağabey” derdik; Ağabey sıfatı, bu camiada pek az insanın üstünde bu kadar yakışıklı durur. “Galip Ağabey” gibi meselâ... Adını ilk defa 70’li yılların başlarında yayına başlayan Devlet dergisinde görmüştüm. 1941 doğumlu olduğuna göre otuzlu yaşlarının ilk ayları olmalı. O çok hareketli, vurdusu-kırdısı bol dönemde Nevzat
Zaman Gazetesi
Böylece ben de yanlış bir yola girmiş, Sayın Bahçeli’nin takdirine göre vahim bir hataya sürüklenmiş bulunuyorum; ayrıca bu değerlendirme şekline göre bu başlığı seçmekle kutsal 1982 Anayasası’nın ilk dört maddesini tek bir dokunuşla ihlâl edivermiş olmam başlı başına bir doktriner muammâdır. Mümtaz’er Türköne’nin son iki yazısı
Zaman Gazetesi
Ümraniye Belediyesi’nin düzenlediği, “İslam Sanatında Geometrik Desenler Çalıştayı”na katılan bazı ilim adamları, gazeteci milletinin ve özellikle bu gibi haberlerden hoşlanan muhafazakâr dindar kesimin hoşlanacağı bazı tesbitlerde bulunmuşlar. Sanat tarihi hakkında amatör seviyede kalan birikimimi harekete geçirerek bu tesbitleri değerlendirmek istiyorum. Önce, haberi yazan muhabir (veya editör) arkadaşımızın bir
Zaman Gazetesi
Rivayeti eksik aktarmış olabilirim; eğer eksik-kusur varsa külyutmaz okuyucularım zaten düzelteceklerdir; hadise şöyle gelişiyor aklımda kaldığı kadarıyla: Birinci Cihan Harbi’nin son zamanlarında Rusya, iç karışıklık ve Bolşevik İhtilâli sebebiyle savaştan çekilince, özellikle Şark cephesindeki ordumuz biraz rahat nefes almak imkânı buluyor. Yahya Kemal’e bir ahbabı o günlerde, bu