Zaman Gazetesi
Samanyolu Televizyonu'nun Yeşil Elma programında -ne derece ciddiyetle söylendiğini bilemediğim- bazı yemek ve tatlı isimlerinin değiştirilmesi için yapılan bazı sohbetler, TSK'nın kara harekâtı hakkında sürdürülen nâhoş polemikleri bastırdı ve gündeme egemen oldu; pek çok âkil ve muhterem köşe yazarı bu konuyu dile dolayarak "dilberdudağına dokunamazsınız&
Pazar Keyfi
Eskiler "gaybûbet hâli" derlerdi böyle durumlara; yokluk hali, nâmevcutluk durumu... Geçen hafta -klasik İkitelli ağzıyla; ki eskinin Bâbıâlî'si demek olur- sizlerle bu sütunlarda bir araya gelemedik; işte bu esnâda pek nâzik bir okuyucudan, "kadife eldiven içinde demir yumruk" bir eleştiri mektubu aldım; eleştiri, daha
Cumaertesi
New York, 20 küsür milyon kişiyi barındıran yüksekliğe ve enine yayılmış bir şehir azmanı olarak bende "şok" cinsinden bir şaşkınlık yaratmadı. Zaten Amerika, oturduğumuz yerden kımıldamadığınız halde en çok tanıdığımız, neredeyse her detayını öğrendiğimiz bir ülke. Geçenlerde bir yazar, her gün New York'a sefer yapan THY
Zaman Gazetesi
"Ben kimin kızından kötüyüm" diye bir lâf vardır ya, ben de bir an şöyle düşündüm: "Niçin ben araştırmacı yazar olamıyorum?" İşte bu yüzden suyun kaynağına kadar gidip işin doğrusunu öğrenerek seri ve kısa röportajlarla siz okuyucularımı bilgilendirmek için tuttum Amerika'ya gittim, ABD'li
Zaman Gazetesi
Türkiye'den bir haftalığına uzaklaşmak bile gündemden kopmaya yetiyor; gazetesiz, televizyonsuz ve internetsiz yaşayabilmenin mümkün olduğunu anlamak bile insana huzur denilen şeyin farklı bir boyutunu hatırlatıyor. Her günü koşuşturmayla geçen bir haftayı tatil diye nitelemek doğru değil elbette, fakat Türkiye'nin sahte karın sancılarını, sun'i baş
Zaman Gazetesi
Akşamüstüydü, Ankara'ydı; fena halde kamusal bir alandı. Vaziyetler vahimdi; endişe doruklardaydı; vatan elden gidiyordu. Metrekare başına hayli rektörün isabet ettiği mücavir alanlardan birinde iki rektör karşılaştılar. Rüzgârlı Ankara ikindisinde cübbelerinin etekleri bir uçtan boşa alınmış yelken gibi uçuşuyor, keplerinin püskülleri karşı devrim rüzgârında ıslıklar çalarak pırpır ediyordu. Dalgındılar,
Zaman Gazetesi
Kadim Şark'ın niçin "kıssa"yı tercih ettiği üzerine gereğince kafa yorulmalıdır. Kıssa hem söyleyiş tarzı, hem öğretim metodu, hem de tahlil biçimi olarak batılı tarzdan dikkat çekici bir surette ayrılıyor; ilk tabakası hikâye, ikincisi hikmet, üçüncüsü tahlil. "Kıssa"yı anlamadan şark'ın derûnuna
Zaman Gazetesi
"Türban üniversiteyi ikiye böldü", "9 üyeden YÖK Başkanı'na türban resti", "İTÜ ve Marmara'da türbana geçit yok", "YÖK'te türban çatlağı", "Bazı üniversiteler türbana geçit vermedi", "Türban üniversiteyi ikiye böldü", "Türbana izin veren
Aksiyon Dergisi
Haberi duyduğunuzda hiç şaşırmayacaksınız çünkü Türkiye'de yaşayıp gündemi yarım kulakla da olsa takib edenler, buna benzeyen bir hayli olay işitmişlerdir. 36 yaşında bir hanım; henüz zanlı durumunda olduğu için haberi geçen İHA, isminin baş harflerini Z.B.K. olarak perdelemiş. Bu hanım 1998 yılında düzenlediği sahte belgelerle kendisini
Zaman Gazetesi
Hatırlıyor musunuz, bir ay kadar önce bir kadın yazar Sabancı Müzesi'nin hanımlar tuvaletinde abdest alırken ayaklarını yıkayıp etrafa su sıçratan kızları kınayan şeyler yazmıştı da kızmış köpürmüştük. Sahi ne oldu mesele? Neresinden bakarsanız bakınız küçük bir mesele bu; en azından çözümü, atom altı parçacıkların davranışlarını, kütlelerini ve ağırlıklarını
Pazar Keyfi
En sona bırakılması gerekeni şimdiden söyleyelim; eğer varacağınız yerde belirli bir saatte bulunmanız gerekiyorsa bugünlerde tren yolculuğunu tercih etmek hiç de iyi bir seçim sayılmaz. Trene en son binmemin üzerinden kaç yıl geçti bilmiyorum ama fena halde göresim gelmişti; o yüzden Ankara yolculuğu görününce, yolların karlı ve buzlu, havaların da
Zaman Gazetesi
Diyanet Vakfı Kadın Faaliyetleri Müdürü Ayşe Sucu, Aksaray'da hanımlara hitaben yaptığı konuşmada "Başörtüsü İslam'ın ön şartı değildir" diye fikir belirtince, vakfın genel müdürü tarafından alelacele tekzib edilmiş. Ayşe Hanım ne demiş de, Genel Müdür Ali İhsan Bey onu tekzib etmiş; bu, şimdilik ikinci derecede