Zaman Gazetesi
Dün kaldığımız yerden devam edelim; Evet, bir "Batı Müslümanlığı" var ve Türkiye'de İslam adına fikir üretenlerin bu olguyu nazar-ı dikkate alması gerekiyor. Bu hususu Bosna'yı yakından bilen, tanıyan, en azından birkaç ay orada yaşayan birinin yazması ne güzel olurdu. Benim çok uzaklardan hissedebildiğim fark,
Zaman Gazetesi
Köşe yazılarının bir kenarına fotoğraf koymak adetten değildir genellikle; öyle bir imkân olsa, editörümden Aksiyon dergisinin son sayısının (sayı 553, fî bereket), 40. sayfasında, Adem Yavuz Arslan'ın imzasını taşıyan "Dinmeyen acı: Srebrenitsa" başlıklı haberdeki fotoğrafı iliştirmesini rica ederdim. Bizim yorum sayfası, her yazarına 3500 vuruşluk bir
Aksiyon Dergisi
Mezhep ayrımı dünyanın her yerinde problemlidir ve farklı inançlar arasında hoşgörü inşası her yerde uzun gayret ve emek gerektirmiştir. Bu konuda dünyaya örneklik iddiasında bulunan Batı Avrupa'da dinî hoşgörü, uzun çatışma yıllarından sonra mümkün olabildi; zorluk, meselenin tabiatında yatıyor. Başka inançlara saygılı olmak fedakârlıktır ve insanın basit içgüdülerini
Zaman Gazetesi
Fesübhanallah! İstanbul'da Mimarlar Kongresi olmasa, pek çok gazete ve yayın organı, mimarlıkla ilgili problemlerimizin varlığından haberdar olmayacaktı. AB'ye girme mantığımıza benziyor bu: "Abi ben de biliyorum AB'den bize bir hayır gelmeyeceğini ama bu sayede bak ne kadar reform kanunu çıkarıldı!" diyenler de
Turkuaz
-Düsse! Severler güzeli genç ise; haydi bakalım Denizciğim, sıra senin. Tek kapıya gele at ki göreyim halini. -Haydi kemik, kapat şu Hasan'ın ağzını. Dört cihar atsam ne olur? Hasan berhava olur! -Gele! Bu oyun marsa gidiyor Deniz Bey; gel bükemediğin bileği öp. Yiğit kendini ezdirmez. Cehari dü ile
Zaman Gazetesi
Londra'daki dört patlamanın daha dumanı dağılmadan ajanslar faili ilan etti: El Kaide. Bu teşhisin doğru veya yanlış olması artık önemli değil. Şüyuû vukuundan beter denilen hâl budur. Sokaktaki Batılı adam, Kaide'nin İslâm dünyası içinde nasıl sun'i ve zorlama bir parantez teşkil ettiğini düşünmek zahmetine
Zaman Gazetesi
"İlk yılın hemen hemen tümünde hiçbir şey yazmadım, yazamadım. Bu, araştırma, muhakeme etme ve hüküm verme yılıydı. Sanırım ilk notlar 1984'te yazıldı; ardından bu yazma işlemi yaklaşık beş yıl boyunca her gün devam etti. Bildiğim kadarıyla son not 3676 numaralı ve 30 Eylül 1988 tarihlidir. O dönemde
Aksiyon Dergisi
Geçmişte olup bitenlerle günümüzdeki şartları daha sağlıklı karşılaştırabilmek maksadıyla son Osmanlı padişahı ile son Cumhurbaşkanı'nın anayasal yetki, görev ve sorumluluklarını mukayese edildiğinde, Cumhurbaşkanı'nın, son padişahtan görev ve yetkiler bakımından daha kapsamlı bir durumda olduğu görülüyor. Cumhurbaşkanları, cumhuriyetin ruhunu ve anlamını tek başına temsil etmezler, o ruhu
Zaman Gazetesi
Dünya mimarları kongre için İstanbul'da bir araya geliyor; bu büyük organizasyon, "mimari" fikri üzerine zihnen yoğunlaşmamızı sağlar mı acaba? Bu, biraz da basının yaklaşımına bağlı. İşini seven, mesleğine saygı duyan ve yaptığı işin "ne idüğü" hakkında düşünen birkaç mimar tanıdığım, gençlerin mimarlık eğitimine yönlendirilmesi
Turkuaz
Birer temenni ifadesi olmak bakımından, "Kendine iyi bak" ile "Allaha ısmarladık" arasında fark var; hem mühim bir fark.. "Kendine iyi bak", ekranlarımızı bir müstevli ordusu hoyratlığı ile işgal eden Amerikan filmlerinin dublajı esnasında türetilen nevzuhur bir kalıp temenni sözü. Bir bilene sordum, aslı, "
Zaman Gazetesi
2 Temmuz olayları, onca seneden sonra bile dışarıdan bakılınca iğrenç görünüyor; bir şehrin ahalisi bağnaz bir kin hummasına kapılarak orada misafir sıfatıyla bulunan aydınları, şairleri, sanatçıları bir otele doldurup diri diri yakmış gibi bir manzara var. Daha üstünkörü hüküm vermekten yana iseniz olup bitenleri, 'Sünniler Alevileri yaktı' diye
Zaman Gazetesi
Taşra hayatından haberdar olanlar bilirler; kasabaya ne zaman, içinde "bin bir fedakarlıklara Afrika'dan getirilen kaplan başlı, ejderha kuyruklu adamların, deniz kızlarının" da yer aldığı bir kumpanya gelse, ön sıralardaki koltuklar "protokol"e ayrılır. "Nerede kaldı o kasabalar, o tiyatro kumpanyaları" demeyiniz, âdet