Zaman Gazetesi
Hayır, AB konusu kabak tadı verdi artık; kendi yazdıklarımı okudukça "değer mi?" diye düşündüğüm oluyor? Kimin ne kadar karın ağrısı varsa AB üzerinden tedavi ettirmek niyetinde; bu durumda meseleyi gereğinden fazla ciddiye aldığıma hükmediyorum; filmden etkilenmek başka şey ama filmi gerçek zannetmek daha başka. Evet film acıklı, kız
Turkuaz
"Nerde eski Ramazanlar" girizgâhından sıkıntı geldi değil mi? Yok direklerarası eğlenceleri, yok kantocular, yok efendim iftardan sonra semt kahvelerine kurulan Karagöz perdeleri... Geçiniz efendim geçiniz; eskiyi tahattur etmek güzeldir lâkin dokunabileceğimiz yegâne Ramazan, bu yılın Ramazan'ıdır. Bu çok uluslu şirketler hakikaten fazla olmaya başladılar; geçenlerde bir
Zaman Gazetesi
Merhum Nejat Muallimoğlu'nun eserleri arasında "Politikada Nükte" ayrı bir yer tutar ve bu eser, konusunda hâlâ tek olma özelliğini koruyor. Bu kitapta okuduğum bir fıkrayı nakletmenin tam yeridir: İngiltere'de hâkimlerden biri, bir gün evinin kütüphanesinin üst raflarındaki bir kitabı almak için kitaplık merdivenine tırmanır
Zaman Gazetesi
Okuyucu şöyle diyor: "Yazınızda ileride hakkının teslim edileceğini iddia ettiğiniz 'fikir sahipleri' kimler acaba? Sizin gibi veya sizden daha radikal milliyetçiler mi, yoksa hayata sol pencereden bakan Kürt kökenli aydınlar mı yahut Alevilerin fikir önderleri mi, ya da liberal düşünceliler mi veya büyük sermaye grupları ve çevresindekiler
Aksiyon Dergisi
İçinizden "her işi hallettik de minareler mi kaldı?" diye geçirebilirsiniz. Zaman değişiyor ve camilerin etrafı yüksek katlı apartmanlarla çevrilmiş durumda. Ses yüksekliği iyi ayarlanmamış bir hoparlörle yayınlanan ezandan şekvâ etmeyi belki çoğumuz aklımızdan bile geçirmeyiz ama şikayetçi olanları, din düşmanı diye itham etmek de doğrusu ağır bir hüküm
Turkuaz
Dergi sektörüyle, daha doğrusu hâlen yayınlanmakta olan dergilerle ünsiyetiniz nasıldır bilmem; ben bu konuda meraklıyımdır ama mâlum, çıkan dergilerin mühimce bir kısmı, taşra ahalisini iyi müşteri saymadığı için büyük şehirlerin haricinde pek arz-ı endâm etmez. Bu yüzden benim gibi dergi meraklıları ya basından takip yoluyla veya her neviden dergi bulunduran
Zaman Gazetesi
Avrupa Birliği Komisyonu'nun ağzındaki baklalar esasen sır değildi; artık yeterince ıslatılmış olduğuna kanaat getirilmiş olmalı ki bir kısım aydınlarımızı "keyif"ten baygınlık geçirecek raddelerde mutlu eden raporun arasına sıkıştırılıvermiş. Meselâ Kürtlere ve Alevilere azınlık statüsü tanınması meselesi. "Yanlış anlaşılmış, yok öyle bir şey" gibi
Zaman Gazetesi
Cumhurbaşkanı A. Necdet Sezer, TBMM'nin açılış konuşmasında yine o alışıldık soğuk üslubuyla, -gereğinden fazla tekrarlandığı için artık tesir uyandırmayan- ikazlarından birini daha yaptı. 45 sayfa tuttuğu belirtilen metnin tamamını okuma imkânım olmadı; gazetelere aksettiği kadarıyla sayın Cumhurbaşkanı'nın konuşmasında iki konuda esaslı bir bilgi ve değerlendirme hatasına
Aksiyon Dergisi
"Din" dediğimiz vakıayı ikame etmesi bakımından tasavvufî öğretilerin seçimindeki titizlik, üstlenilen fikrî ve vicdanî sorumluluk itibariyle neticede "din" seçimindeki titizlikten farklı sayılmaz; çünkü bir şeyin aslı ile suretleri arasında fark vardır. "Sonunda korkulan oldu" demek yersiz; tasavvufî ekollerin, lâyıkıyla ve edeple anlaşılmak yerine sulandırılarak
Zaman Gazetesi
Biz hâlâ olmayacak duaya âmin sadedinde "muhayyel" ve kıytırık bir AB üyeliği için zihni ve politik enerjimizi israf edip dururken Irak'ın şurasında burasında kaçırılan, rehin alınan, serbest bırakılan veya öldürülen Türk kamyon şoförlerinin haberini artık kanıksamış bulunuyoruz. 12 Eylül evvelinde de sağda solda öldürülen gencecik çocukların
Gonca Dergisi
Bembeyaz ve masum bir yalan Ramazan orucuna ilk dokunduğum çocukluk yıllarında mevsim kıştı; artık mislini pek görmediğimiz o meşhur çatayaz kışlardan biri. Ve ramazan o kadar hükmedici, kuşatıcı ve âmir bir gerçeklikti ki aklı ermeye başlayan her yaşıtım gibi ben de büyük bir hevesle ramazan geleneklerinin ve ikliminin tam ortasında
Zaman Gazetesi
Her sene tekrarlanan 20 günlük "yazı iznini" mutad hilafına bir hafta kadar uzatınca, beni şahsen hayli şaşırtan bir gelişme oldu ve okuyucu, "nerede bu yazar, niçin bir haber bile vermeden kayıplara karıştı?" mealinde sitem ve merak dolu mektuplar göndermeye başladı. İşin kabahat yanını zevkle üstleniyorum; iki