Zaman Gazetesi
Murat Bardakçı, Kanal 7'nin haber saatinde konuşuyor; evvela şu meşhur intihâl hadisesinden bahsediyor; "Bu işin gericisi ilericisi yok, köşemde yazmadan hayli düşündüm acaba istismar edilir mi diye tereddüt geçirdim." diyor. İçimden lâhavle çekiyorum; doğru, o yazısını okumuştum: "Bazı çevreler suiistimâl etmeye kalkışmasın ama bu bir
Aksiyon Dergisi
Keşke hiç ihtiyaç duymasaydık ama bizim de kahramanlara ihtiyacımız var; tabii doğru tarif edilmiş kahraman kavramının içini dolduran kahramanlara. Mankenlere, şarkıcılara, futbolculara değil. İnsanın yaptığı işi layıkıyla yerine getirmesi kahramanlık olarak nitelenirse, günün birinde gerçek kahramanlığı fark edemeyebiliriz. Her çağ kendi kahramanlarını inşâ eder ve her çağ, kendi kahramanlarıyla yargılanır;
Zaman Gazetesi
Sayın Başbakan kendisine hasta muamelesi yapılmasını istemiyor; halbuki hastalığını kabullense mesele kalmayacak. Hukuk, hastalık halini dikkate alır ama siyasi hukuk asla. Evvela "ufukta erken seçim göründü" dedikten bir saat sonra "sözlerim yanlış anlaşıldı" tashihinin mânâsı yoktur; televizyonda kulağımızla duyduk, kelime be kelime "ufukta erken seçim
Zaman Gazetesi
"Atatürk yaşasaydı Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girmesini ister miydi?" sualinin nitelik itibariyle "İnebahtı mağlubiyetinde bizim donanma radar kullanmış olsaydı yine de yenilir miydik?" fantazyasından farkı yok zira bu, tehlikeli ve lüzumsuz bir mantıktır ve Sayın Cumhurbaşkanımızın bu mantık hatasına kapılarak Sevilla Zirvesi'
Aksiyon Dergisi
Mutlu olmak için sadece Galatasaray'ın veya Milli Takımımızın sportif başarılarını beklemeye mecbur bırakılmış bir topluluğuz biz. Halbuki sevinmeye çok ihtiyacımız var; sevincin kimyâsına ihtiyacımız var. UEFA Kupasını kazandığımız gün de böyle olmuştu; vakit gecenin yarısıydı ama biz evin erkekleri yine de bulabildiğimiz bayrakları toparlayıp sokağa döküldük, şehrin "
Zaman Gazetesi
Bizim iki oğlan, Türkiye formalarını sırtlarına geçirip zafer konvoyuna katılmak için evden çıkarken oturup bu müthiş maç hakkında yazı yazmak haksızlığın daniskası. Şehir birdenbire sessizlikten silkinerek sokağa döküldü; pencerelerden ev hanımları bayrak sallamaya başladılar. İlhan'ın golünden sonra hep birlikte havaya sıçramışız; en yüksek yerde 72'lik kayınvaldemi
Zaman Gazetesi
Baudelaire'in "Moesta et errabunda" (hüzün ve serseri) isimli şiirinin Said Maden tercümesindeki ilk kıtayı hatırlayalım"Agathe uçtuğu var mı ruhunun ara sıra / Büyülü mavi derin ve ışıl ışıl yanan / Bambaşka denizlere bambaşka semalara / Şu kahrolası şehrin simsiyah havasından / Agathe uçtuğu var mı ruhunun ara sıra&
Zaman Gazetesi
Türkiye'de yaşamak ve Türkiye'nin gündemini takip etmek çoğunlukla insanı kahır girdaplarına sürüklerken bazen de inanılmayacak ölçüde neşeyle dolu bir yaşama enerjisi ile güçlendirebiliyor. Böyle şeyler ancak Türkiye'de olur; dünyanın başka hiç bir ülkesinde başbakanın hanımının memleketlileri ta Şebinkarahisar'dan otobüslerle yollara dökülüp Ankara&
Aksiyon Dergisi
Millilik, dünya görgüsü ve bilgisiyle, hakikate saygıyla, reeelpolitikle dengelenmeli. Dünyadan, hatta kendi tarihinden koparılmış bir millilik cereyanı neticede milli rûhu tamamen tahrib eder ve - Allah o günleri göstermesin - günü geldiğinde bayrağı kaldırdığınızda altında kimseleri bulamayabilirsiniz Türkiye'nin yıllar sonra Dünya futbol şampiyonasına katılması, tabii olarak ülke çapında
Zaman Gazetesi
Bu işin tadı artık iyice kaçmaya başladı; bizimkilerin Çin'i 3"0 yenmesi garip tepkilerin ortaya çıkmasına sebep oldu ve bu tepkilerin karakteri büyük ölçüde bizi tarif eden nitelikler taşıyor. Meselâ dünkü Milliyet'te Melih Aşık'ın köşesinde yayınlanan bir kısa notu aynen aktarıyorum: Televizyon muhabiri
Zaman Gazetesi
Farkındayım, bu sayfada bu "Serbest Vuruş" köşesini okuyanlar, bizim alışageldiğimiz okuyucudan değişik; hatta başka yerlerde yayınlanan yazıları takip eden "has okuyucu" kitlesi bile bu sayfadaki futbol yazılarını okuyunca farklı bir insan haline geliyor; bence bu tabii bir şey. Dünya görüşü itibariyle birleşenler futbol konusunda muaraza edebilirler;
Aksiyon Dergisi
Türk aydını câminin harimini tanımaz; onun ilgisi en fazla cami avlusundaki şadırvanda şakırdayan suyun sesinde, bilek kalınlığında döğme demirden yapılmış pencere şebekelerinin metânetinde ve mâbedin panorama içinde teşkil ettiği siluette kalır. Kişi, inancından ötürü sorgulanamaz ama kişinin inanç kompozisyonu, onun anlaşılması için çok gerekli ipuçları taşıyabilir: Yargılamak değil, anlamak için!