Zaman Gazetesi
Sonunda Reha Muhtar bile Türkiye'nin "tuhaf bir dönem"den geçtiğini fark ettiğine göre vaziyetimiz bu defa gerçekten "garib'ül-acib" demektir; ekranda "Sibel Can 27 saatten beri gözaltında tutuluyor." spotunun, trafik sinyal lambası gibi yanıp söndüğünü görünce benim de yüreğim ağzıma gelmedi
Aksiyon Dergisi
Son günlerde Mimar Sinan hakkında iki önemli yazıyı birkaç gün aralıkla okuma fırsatı buldum. Önce aziz dostum Mustafa Armağan'ın "Sinan'ın Kafatası"nın nerede olduğunu gündeme getiren iki makalesinin ardından mütefekkir mimarımız Turgut Cansever Bey'in Sinan'ın mimarlığını konu edinen hayli hacimli
Zaman Gazetesi
Siyasi partilerin varlık sebebi, halk arasında mevcut bulunan siyasi eğilimleri temsil etmektir. Bu açıdan bakıldığında siyasi partilerimizin aslında neyi temsil ettiği berrak görünmüyor; çünkü şahsi kanaatime göre Türkiye'de siyasi hayat şu anda siyasi içtihatların temsilinden çok bizatihi siyasetin, siyasi iklimin varlığı-yokluğu üzerine kilitlenmiş haldedir. Doğrusu bu durumda partilerimizin
Zaman Gazetesi
Yedeksubaylığım esnasında firarı alışkanlık, hatta neredeyse bir hayat tarzı haline getiren gedikli bir asker firarisi tanımıştım; yaşı kırk beş sularındaydı ve saçı-sakalı ağarmıştı; belirli bir mesleği yoktu. Kim bilir yine nerede inzibatlara yakayı ele vermiş, son firarından ötürü aldığı hapis cezasını çektikten sonra kalan borcunu ikmal etmek üzere apar-topar ait
Zaman Gazetesi
Yavuz Gökmen "adamım"dı; elime geçen hiçbir Hürriyet gazetesini onu okumadan bırakmadım; hem namuslu bir demokrattı hem de iflah olmaz bir Galatasaraylı; hangi niteliği daha önde geliyordu hiç düşünmedim; ikisini de yakıştırıyordu. "Ne hasta bekler sabahı" başlıklı yazısını üniversite kampusündeki küçük lokantada okudum; küçük yaşlardan beri
Zaman Gazetesi
STV'de İlber Ortaylı Hoca, İtalya'nın hiçbir makul gerekçesi mevcut değilken çıkardığı siyasi kriz üzerine çok olgun bir değerlendirme yaptı. Büyük devletlerin siyasi davranışlarını dengeleyici bir rol oynayan bürokrasinin bugünlerde İtalya'da devre dışı kalmış gibi göründüğüne işaret ettikten sonra Türk kamuoyundaki gösterileri "estetik ve
Zaman Gazetesi
Olup bitenler görünürde akli bir teselsülün eseri imiş gibi görünüyor; ne var ki ma'şeri şuurumuz zayıflatıldığı ve fikr-i takib hissimiz avareleştirildiği için makul gibi görünen fikri teselsülün son birkaç halkası dışında daha derine ve eskiye gidebilmek mümkün olmuyor. Yine sokaklardayız. Haklı bir dava için eylem yaptığına inanan yüz
Aksiyon Dergisi
Apo'nun miadı galiba, o meşhur video görüntüleri TRT'de ilk defa yayınlandığında dolmuştu. Görüntüler "iflâh etmez" cinsindendi, hatırlayacaksınız: Muhtemelen sarhoş veya herhangi bir keyif verici maddenin verdiği esriklik halinde Apo, oturduğu yerde, ayakta "hazırol"da duran dişi militanlarına "aşk" hakkında ahkâm
Zaman Gazetesi
"Gündem", kamuoyunun burnuna geçirilmiş bir halka; Türkiye'yi hükümet değil "gündem" yönetiyor. Son birkaç ayda Türkiye'nin gündemine ansızın giriveren şaşırtıcı gelişmeler, sadece kamuoyunu değil hükümeti de dümen suyunda götürüyor. Haber bültenleri! Brezilya dizilerine döndü. Kamuoyu, olup-biteni, kamu hayatından dışlanmış olmanın verdiği sükunet ve
Zaman Gazetesi
Ben yine aynı yerde duruyorum. Türkiye, bugün değilse bile yarın çeteci-işadamı-siyasetçi muaşakasının sebep olduğu kirlilikten arınabilir; bugün değilse bile yarın Türkiye hakikaten bir hukuk devleti" sıfatına hak kazanabilir. Enflasyonun tek haneli rakamlara indirilmesi, işsizlik illetinin ortadan kaldırılması gibi devasa problemlerin bugünden yok edilmesini imkansız görmüyorum. Ama hakikate karşı hürmetsizliğin
Zaman Gazetesi
Polemiği sevmiyorum; hele bir başka yazarın yazdıklarından hareketle polemik gibi algılanabilecek tartışma berzahlarına girmek hiç tarzım değil; ama cumartesi günü Hürriyet gazetesinde genel yayın müdürü Ertuğrul Özkök'ün yayınladığı "Entelektüel Haymatloslar" başlıklı yazı, çok önemli bir zihni dönüşümün işaretlerini taşıdığı için üzerinde durulmağa değer göründü bana. Sayın
Aksiyon Dergisi
Aklın, çok dikkate değer bir mâhiyeti var çünkü yokluğu veya zaafiyeti farkedilmiyor; dünyanın en değerli ve en değersiz nesnesi: herkeste kâfi miktarda, hattâ gereğinden fazla bulunduğu için râyici yok; herkes onun başkalarında kıt olduğunu zannettiği için kıymetli. Bu kadar âdil bölüşüldüğü halde, herkes o mevhîbeden yeterince hissedâr olduğu kanaatini taşıdığı