Zaman Gazetesi
Bu sözü ilk defa nerede okuduğumu tam hatırlamıyorum; muhtemelen, Batı edebiyatını ve özellikle Latin kültürünü iyi tanıyan bir Türk yazarının eserinde, belki tercüme ettiği kitabın dipnotlarından birinde... Biz insanların hikâyesini çok iyi özetlediğini düşündüğüm için küçük defterime not etmişim; ara sıra müracaat ettiğim olur. Latince ile münasebetim hiç derecesinde olduğu
Zaman Gazetesi
Böyle şeyler ihmâle gelmez, peşinen kaydı düşülmelidir; aşağıda (italik harflerle) göreceğiniz satırlar bana değil, bir mânâda gazetemizin “Sahaflar muhabiri” sayılmak icab eden gazeteci arkadaşım Yusuf Çağlar’a aittir. Gediklisi olduğu sahaflar muhitinde pek zarif, bir o kadar hüzün verici ama mutlaka paylaşılması gereken bir hâdiseye şahit olmuş. Dilemiş ki bu
Zaman Gazetesi
Böylece bir sürecin daha suyunu çıkarmış bulunuyoruz efendim. “Böyle olacağı daha başından belliydi” diye homurdanan çevreler, haklı çıkmak için fazla beklemek zorunda kalmadılar. Denizden babası bile çıksa yemekten çekinmeyen Türk tipi gazetecilik anlayışının görkemli zaferiyle teselli buluyoruz dersem fazlaca aldırış etmezsiniz herhalde... Öteden beri söylerim, ketumluk bize yaramıyor, ciddiyet cildimizi
Zaman Gazetesi
Başbakan, “Siyasi partilerden, medyadan, aydınlardan yeterli desteği alamadık ama almayı bekliyoruz” deyince alelacele üstüme vazife çıkardım fakat hemen sonra fark ettim ki biraz fazla alınganlık göstermekteyim. Yerli film diliyle söyleyelim, acı fakat gerçek; onun destek beklediği aydın muhitler benim gibiler değil. Daha prezantabl, daha sükseli, o güzelim tâbirle “bir kısım
Aksiyon Dergisi
Genelkurmay Başkanlığı, gördüğü lüzum üzerine 15 Şubat tarihinde bir basın açıklaması yayımladı. Bu açıklama, Genelkurmay’a bağlı Özel Kuvvetler Komutanlığı’nın tamamen meşrû bir kuruluş olduğu ve kanundışı bir eyleme katılmadığı hakkındaydı. Açıklamayı okuyanların verilen bilgiden tatmin olup olmadıklarını bilmiyorum; bende bıraktığı izlenim daha ziyade kafa karışıklığına yol açtığı biçimindeydi.
Zaman Gazetesi
Geçen yıl, üniversite harçları kalkıyor diye bir haber duyduk; ardından çok garip bir uygulama geldi: Harç parasından sadece birinci öğretim hakkını kazanan öğrenciler muaf tutulacaktı; ikinci öğretim öğrencileri için değişik bir şey yoktu, onlar yine eskisi gibi harç ödemeye devam edeceklerdi. Haberi duyduğum zaman şaşırmış, içimden “Olmaz böyle şey, ya
Zaman Gazetesi
Atatürk’ün boyunun ne kadar olduğunu tartışıyoruz cumhur cemaat! Ortalıkta farklı rakamlar dönüyor olsa gerek ki, genelkurmay, işi gücü bırakıp resmi sitesinden açıklama yaparak duruma kesinlik kazandırmış bulunuyor. “Muamelât-ı zâtiye dairesi” yani şahsi işlemler birimi arşivinden alınan bilgilere göre Atatürk’ün boyu 1.74 cm. 42 numara ayakkabı giyiyor, kilosu
Zaman Gazetesi
Taksim Cami inşâsında kendini tek seçiciliğe tâyin eden Başbakan’ı eleştirince bir okuyucu, “Sizin bu Başbakan’la ne alıp veremediğiniz var Allah aşkına!” yollu bir târiz notu gönderdi. Bunun üzerine bir hayli düşündüm; banka hesaplarımı, yatırımlarımı, deryâdaki gemilerimi, yurtdışı plâsman imkânlarımı gözden geçirdim; yoo, bir aksaklık söz konusu değildi. “Peki,
Zaman Gazetesi
Biliyorum, kabak tadı verdi Atatürk’ün İş Bankası’ndaki hisselerinden bahsetmek ama zorla suya batırılan bir şambriyel gibi (şambrel, şamyel gibi karşılıkları da var ama doğrusu bilmiyorum; otomobil iç lastiğinin şişirilmiş hali işte!) ikidebir zıplayıp gündeme geliyor. O hisseler orada durdukça, Atatürk’ün resmi vasiyetnamesi hükmünü muhafaza ettikçe ve CHP’
Aksiyon Dergisi
Başbakan Erdoğan, Türkiye’nin son on yılına damgasını vurdu; etkili bir liderlik gösterdi. 27 Nisan e-muhtırasında ispatladığı dirayetini 12 Eylül 2010’da yapılan kapsamlı anayasa değişikliğini referandum başarısı ile pekiştirdikten sonra üçüncü kere üst üste genel seçim kazanmasını bildi. ‘Ustalık dönemi’ diye adlandırdığı ve hâlen içinde olduğumuz iktidar döneminde Başbakan’
Zaman Gazetesi
Taksim'de, Maksem binasının alt tarafına düşen yerde bir cami yapılması güzel fikir, ihtiyaç var; üstelik yeri itibariyle kimsenin hayat tarzına müdahale edebilecek bir hâli de yok fakat şimdilik “fazla modern” bulunduğu için Başbakan tarafından reddedilen türden bir projeye konu olacaksa, bu caminin benim hayat tarzıma yönelik bir “kalkışım”
Zaman Gazetesi
Başkanımız, pardon Başbakan’ımız, Avrupa Birliği’ni, “Biz de Şanghay Beşlisi’ne girersek görürsünüz siz gününüzü” diye korkuttuğundan bu yana, sizleri pek bilemem ama kendi nefsime oturup, “AB’den vazgeçsek iyi olur mu acaba?” diye düşündüm. Aslında 90’lı yıllarda Gümrük Birliği anlaşmasına imza attığımızdan beri bu mesele hepimizi ilgilendiriyor