Aksiyon Dergisi
Bir Zaman yazısında "köylülük"ten bahsetmiştim; son seçim kampanyasında şahit olduğumuz estetik sefâletten yakınırken, "Tebessüm etmek yerine sırıtan aday fotoğraflarını gördükçe köylü zevkinin şehirlerde nasıl egemenlik tesis edebildiğini daha yakından fark ettik (...) Paraysa para, imkânsa imkân; peki bu köylülüğün, bu zevksizliğin, bu iptidailiğin sebebi ne?" cümlelerindeki
Aksiyon Dergisi
İki gazetemizin anlamlı "kültür" hizmeti, birer hafta arayla birbirini izledi; daha önce teflon tava, cam kâse, çürük kurşun kalem, cep telefonu, masa örtüsü, yoğurt, gazoz, makarna ve kızarmış patates dağıtarak okuyucusunu aydınlatmayı hedefleyen gazetelerimiz, şimdi asıl promosyon kimyâsını keşfettiler: "English". Ne onunla ne onsuz! Ecnebî lisan,
Aksiyon Dergisi
Şimdiki nesil nasıl söylüyor bilmiyorum; biz "da'vâ" derdik! Üst dudağında yeni beliren tüylerin "çıksam mı, çıkmasam mı" derdiyle bin tereddüt geçirdiği bir demde, kendisini ailesine, yakın çevresine, karşı cinse ve daha önemlisi bütün hayata isbat mükellefiyetinin ağır yükü altında bocalarken birilerinin ağzından duyduğu o
Aksiyon Dergisi
Abdullah Öcalan'ın yakalanmasından sonra Türk toplumunun yaşadığı sevinç, bence iki hakikatin altını çiziyor; ilki, Türk devletinin onbeş seneden beri bir türlü ele geçiremediği bir başbelâsını başarılı bir operasyonla yakalayarak topluma "güven" vermesidir. Böyle bir başarı gösterisine sadece devletin değil, toplumun da ihtiyacı vardı; özellikle operasyondan iki
Aksiyon Dergisi
İnsan tabiatını ıskalayan ucuz toptancılıkları daima şüpheyle karşılamak gerekir: 12 Eylül 1980 tarihinin Türkiye'de insanları birdenbire köşedönücülüğe, vurgunculuğa, hırsızlığa, hatta ahlâksızlığa sevkeden bir dönemin başlangıcını teşkil ettiği yolundaki çokbilmiş izahlar bana hep aceleci ve sıradan göründü. Bu cinsten tahlillerin "12 Eylül yârânı"nı tersinden de olsa
Aksiyon Dergisi
Kendi hüsnüne hayran olmakla mâruf Narkissos'un hikâyesini herkes bilir ama bütün Narkissos efsâneleri, kahramanının ölümüyle biter; Oscar Wilde'inki hariç: "Narkissos(*) öldüğünde kırçiçekleri çok üzülmüşler, onun ardından ağlayabilmek için nehirden su damlaları istemişler. 'Ah' demiş nehir, 'her damlam gözyaşı olsa, Narkissos'un
Aksiyon Dergisi
Nerede okuduğumu hatırlayamadığım için müteessirim; galiba Birinci Dünya Harbi esnasında Ruslara esir düşen bir zâbitimizin hâtıratında zikrolunan bir nükteydi: Her türlü haberleşmenin imkânsız olduğu bir vasatta "üserâ" zâbitan ve nefer arasında fala bakmak ve rüyâ tâbir ettirmenin yaygınlaştığından bahsolunuyordu; çünkü onlar için memleketten ve sevdiklerinden haber alabilmenin tek
Aksiyon Dergisi
Küçümsememeli, yadırgamamalıydım; Ramazan'ın ilk iftarına birkaç saat kala "memleketimden alışveriş manzaraları" derlemek çarşıya çıkıp oruçlu yüzlerdeki çocuksu neş'eyi izleyerek kendi kendime "şunların haline bak, o kadarını yiyemeyeceklerini bile bile nasıl da her gördüklerinden satın almak için didiniyorlar" dememeliydim; "Ayıplama, gelir
Aksiyon Dergisi
Modernizme karşı tepkimizi hiç bir zaman teknolojiyi reddetmek suretiyle ifade etmeyi düşünmedik; hattâ Çanakkale'de "garbın cebîni zâlimi" ile dişdişe geldiğimiz o kanlı boğazlaşmada bile çelik kalelerini deryâda yüzdürerek siperlerimize ölüm yağdıran "tek dişi kalmış canavar"a karşı Krupp çeliğinden dökülmüş cehennem toplarıyla karşılık
Aksiyon Dergisi
Son günlerde Mimar Sinan hakkında iki önemli yazıyı birkaç gün aralıkla okuma fırsatı buldum. Önce aziz dostum Mustafa Armağan'ın "Sinan'ın Kafatası"nın nerede olduğunu gündeme getiren iki makalesinin ardından mütefekkir mimarımız Turgut Cansever Bey'in Sinan'ın mimarlığını konu edinen hayli hacimli
Aksiyon Dergisi
Apo'nun miadı galiba, o meşhur video görüntüleri TRT'de ilk defa yayınlandığında dolmuştu. Görüntüler "iflâh etmez" cinsindendi, hatırlayacaksınız: Muhtemelen sarhoş veya herhangi bir keyif verici maddenin verdiği esriklik halinde Apo, oturduğu yerde, ayakta "hazırol"da duran dişi militanlarına "aşk" hakkında ahkâm
Aksiyon Dergisi
Aklın, çok dikkate değer bir mâhiyeti var çünkü yokluğu veya zaafiyeti farkedilmiyor; dünyanın en değerli ve en değersiz nesnesi: herkeste kâfi miktarda, hattâ gereğinden fazla bulunduğu için râyici yok; herkes onun başkalarında kıt olduğunu zannettiği için kıymetli. Bu kadar âdil bölüşüldüğü halde, herkes o mevhîbeden yeterince hissedâr olduğu kanaatini taşıdığı