Zaman Gazetesi Turkuaz eki yazıları
Turkuaz
Erkeklerin bitip tükenmek bilmeyen askerlik hâtıraları hakkında kadınların ne düşündüklerini tahmine çalışalım; ilk ihtimâl -kibar dille- bu durumdan pek memnun olmadıklarıdır, çünkü hâtırasını anlatan erkekle, anlatılanları dinleyen kadın uzun zamandır beraber idiyseler (kardeş, koca, amca vb.), kadın, erkeğin anlatacağı her şeyi daha önceden lâakal birkaç defa dinlemiş demektir. Şu meşhur
Turkuaz
Geçenlerde "Dar Alanda Kısa Paslaşmalar" isimli yerli filmi seyrettim; bazılarınız, "Günaydın, o film vizyondan kalkalı kaç sene oldu" diyeceklerdir de ben yine Yahudi'yi sigaya çeken yeniçeri nüktesini hatırlatıp geçeceğim; "Benim yeni haberim oldu". Vaktiyle Bursa'nın eski mahallelerinden birinde kurulmuş olan
Turkuaz
Vaktiyle komik internet sitelerinde liste halinde verilen inanılmaz derecede garip soyadları görürdük; bu listeler hâlâ var ama alıştığımız için mi nedir, kimsenin dikkatini çekmez oldu. Kanıksandı. Böyle kötü bir soyadıyla yaşayan insanlar da durumu kanıksamışlar mıdır, bilemem. Bunlardan biriyle karşılaştığımda, "nasıl olur da soyadını değiştirmiyorsun?" diye sormak yerine,
Turkuaz
Dünya kurulalıberi mevsimlerin kaç kere değiştiğini Allah bilir ama yakın zamanlar hariç, olağan mevsim göstergelerinin bir televizyon haberi teşkil edebileceğini kimse tahmin edemezdi. Kaç günden beri "geldi geliyor" haberleriyle yatıp kalkıyoruz. İşin tuhafı yıllarca mevsimlerin kendi tabii âhengi içinde gelip geçmesine alışkın olan bizler, "Kış Edirne'
Turkuaz
Geçen cumartesi gecesi milli takımımız İsviçre karşısında tel tel dökülürken, bizim binlerce kilometre uzaktan Bern şehrindeki stada nasıl manyetik rezonans dalgaları, yoğunlaştırılmış enerji şimşekleri ve sinerjik bombardımanlar gönderdiğimizi herhalde tahmin edersiniz. Peşin söyleyim, ben öyle uğura, fala, şansa, burca, yıldıza ve emsâli şeylere inanan, bâtıl itikadlara pabuç bırakan cinsinden biri
Turkuaz
"Emekli siyasetçi" kavramı, kuru ıslaklık, soğuk ateş, lâcivert armut gibi muhâl (imkânsız) bir terkiptir; halbuki bu yazıda, her nasılsa emekliliğe rıza göstermiş bir siyasetçinin neler yapabileceğinden bahsedecektim. Yazarın kötüsü, yazısına işte böyle muhâl bir fikirle işe başlar ve tıkanır. İzin günlerinde zaten hafta boyunca mektup dağıttığı mahalleyi gezen
Turkuaz
Siz bu satırları okurken mübarek 11 Aylar girmiş ve Mübarek onbir ayın sultanı Ramazan ise sona ermiş olacak. Geçenlerde bir okuyucu şaka sadedinde soruyordu: "Oruç bittiği için mi bayram yapıyoruz yoksa, mübarek 11 aylara kavuştuğumuz için mi?" Ben şahsen Bu Ramazan'ın hayırla sona erdiğine memnunum; "
Turkuaz
Fıkra anlatırken başınıza gelebilecek en berbat durum fıkranın aslında ne anlama geldiğini izah etmek için fıkra bittiği halde açıklamalara devam etmek zorunda kalmaktır. İşin bütün lezzeti kaybolur. Bu yüzden okuyucu mektubu, sizlerin nazarında olmasa bile benim için fıkradan çıkarılması gereken "hisse" nüktesini hayli tatsızlaştırdı. "Sayın hocam şimdi
Turkuaz
Bir gazete niçin Ramazan sayfası yapmak ihtiyacı hisseder, bilmem ama böyle bir gelenek vardır matbuatımızda. Genellikle bir veya iki sayfa tahsis edilir, dini mevzulardan anlayan bir editör görevlendirilir. "Dini mevzulardan anlayan editör", evvela bir mizampaj kalıbı hazırlar, âyetlerin, hadislerin, güzel sözlerin yerlerini sâbitler. Sahâbe ve evliya menkıbeleri için
Turkuaz
- Tamam Çetin abi, şu biramı bitirip çerezleri de tüketince kalkacağım abi, anlıyorum geç oldu falan filan ama biz buraya efkâr dağıtmaya, arkadaşlarla iki çift lâf etmeye, güzelleşmeye geliyoruz. Dikkat edersen burada bir arkadaşımla konuşuyoruz, farkındasın değil mi Çetin abi? Hah, o zaman sen bize iki Arjantin daha çekiversen, yanına
Turkuaz
İlk kitaplığım bir kara üzüm sandığı idi; şimdiki kitaplığım ise ilkinden pek farklı sayılmaz! Kara üzüm sandığı ne demek; büyük şehir çocukları bilmeyebilir, yine mevzu dağılacak ama önemli değil toparlarız. Efendim Anadolu ahalisi kabaca üç türlü üzüm kurutmasına iltifat eder. İlki İzmir yöresinin ufak çekirdeksiz ve açık renkli üzümünün kurutulmuşudur
Turkuaz
Yazarın biri, kapı önüne ayakkabı bırakmanın çirkinliğini savunmuş; gerekçe olarak diyor ki, "Zındık olduğumdan, kefere gibi yasadığımdan, Frenk eğitimi aldığımdan da değil; bu 'geleneksel örf ve âdetinizi' sevmiyorum kardeşim. Var mı ötesi? Bu yüzden de girişinde ayakkabı çıkarılan evlere gitmiyorum, darılmazlarsa hatırım kalır." Kendi evine girerken