Zaman Gazetesi Turkuaz eki yazıları
Turkuaz
Haber gazetelere aksetmedi; "ertesi gün Türkiye birbirine girer bu haberin şiddetinden" diye düşündüm ama bırakın manşet çekmeyi, iç sayfaların eteğinden bile gören bir editör bile çıkmadı. Pes yani, AB'ye öyle bir kilitlendik ki etrafımızı bile göremez haldeyiz. Neyse, ben çıtlatayım bâri; geçen hafta Başbakan, katıldığı 2.
Turkuaz
Tounch Bey'in tadı yoktu o pazar sabahı. Sokaktan gelen gürültüye kulak kabarttı. "İnsaf yav, resmen sevindirik olduk, kutlama dediğin üç gün-beş gün olur; bunlar altı aydır hâlâ sokaklarda konvoy yapıp klakson öttürüyorlar". Hışımla kalkıp pencereyi açtı. 122. kattan sesinin duyulması ihtimâli yoktu ama yine de bağırdı,
Turkuaz
İllet olduğum bir şehir efsânesini mecbûren tekrarlamak zorundayım; "Sinema filmi sinemada seyredilir"miş! Biz sinema görmemiş bir kuşak değiliz ki kardeşim, 60'lı yılların sinema imparatorluğunu görmüş ve yaşamış bir kuşağız. Belki bıkkınlıktan, belki zamâne teknolojisinin evde de sinema seyrini mümkün kılmasından mıdır nedir, bu yaştan sonra
Turkuaz
Ecnebiler cayır cayır arsa satın alıyorlar; hükümet uyuyor. İMF heyetleri talimatı verip gidiyor; nesiniz siz kardeşim, bostan korkuluğu musunuz? Yarın bunlar aziz vatanı parselleyip, ifrazlı hale getirip taksitle bile satarlar. Uyarıyorum, aklınızı başınıza toplayınız yoksa aklınızı başınıza getirmeyi bilenler gelir! O zaman demişti dersiniz! "Uyarmadı demeyin; uyarıyorum işte; bu
Turkuaz
Bir dakika dur be adam, bir dinlen, biraz sus! Sus ve dinle; yıldızlara bak; oralardan çekiç, matkap, motor, fabrika sesi geliyor mu bir düşün! Dünya, insanların gündelik katkısı olmadan da dönebilir kendi ekseni etrafında. Denizlere bak, rüzgârları dinle, seyret ve ibret al. Tembelliğin manifestosu hükmündeki şu sözü kim, nerede, hangi
Turkuaz
Çöp evlerde yaşayanların hali herkesin dikkatini çeker; bunlar, genellikle yaşları geçkince, kimi kimsesi kalmamış, yoksulluk korkusuna düşmüş ama yine de kendilerine yetecek kadar vâriyete sahip yalnız insanlardır. Günün birinde evden yükselen kokulara dayanamayan bir komşu durumu ihbar edince vaziyet ortaya çıkar ve biz hepimiz, "yok canım, bu kadarı da
Turkuaz
"Nerde eski Ramazanlar" girizgâhından sıkıntı geldi değil mi? Yok direklerarası eğlenceleri, yok kantocular, yok efendim iftardan sonra semt kahvelerine kurulan Karagöz perdeleri... Geçiniz efendim geçiniz; eskiyi tahattur etmek güzeldir lâkin dokunabileceğimiz yegâne Ramazan, bu yılın Ramazan'ıdır. Bu çok uluslu şirketler hakikaten fazla olmaya başladılar; geçenlerde bir
Turkuaz
Dergi sektörüyle, daha doğrusu hâlen yayınlanmakta olan dergilerle ünsiyetiniz nasıldır bilmem; ben bu konuda meraklıyımdır ama mâlum, çıkan dergilerin mühimce bir kısmı, taşra ahalisini iyi müşteri saymadığı için büyük şehirlerin haricinde pek arz-ı endâm etmez. Bu yüzden benim gibi dergi meraklıları ya basından takip yoluyla veya her neviden dergi bulunduran
Turkuaz
Hoşgeldiiin kardeşim buyur, ne içersin, bakın beyefendiye ne arzu ederler? Hangi gazetedendi sizinki, öyle mi, memnun oldum; çok takdir ederim zaten sizin gazeteyi; hiç unutmam sene dokuzyüzelli iki. Sizin gazetenin bir yazarı var o zamanlar; barut barut!.. Bir gün açmış ağzını yummuş gözünü veryansın ediyor iktidara. Tamam yavrum çaylarımızı şöyle
Turkuaz
Hayır hayır, bu işin artık havası filan kalmadı, hatta bilirsiniz, hafif tertip mazoşizm bile denebilir Bodrum"a illâ ki katlanma külfetine. Bu caanım mekânın yirmi-otuz sene önceki halini hatırladıkça uğradığım nostalji nöbetlerinin tesirinden saatlerce kurtulamıyorum. Yazık, böyle mi olacaktı; en sevdiklerimizi bile son kertesine kadar tüketmek zorunda mıyız? Eskiden
Turkuaz
Efendiiim, Mesele mühim, mevzuu nazik; yazıya başlamadan evvel şöyle uzuun bir "efendiim" çekmenin sebebi, cesaret toplamak için öksürük akordu yapmak neviinden bir şey. Hayır, Büyük Ortadoğu projesinin bölgenin geleceği üzerine tesirleri, Kıbrıs çıkmazı veya adaletsiz gelir dağılımı filan olsa mesele değil; şakada-şukada halleder çıkarız lâkin birazdan değinmeye çalışacağım
Turkuaz
Mizahı ıskalamamak lâzım; politik mücadelenin en acıtıcı, en netice aldırıcı, en caydırıcı faslını mizah teşkil eder fakat mizahla uğraşmak bizde en hafif tâbirle fâsık bir şey sayılır. Türkiye"de mizah yazısı yazmak çok kolay; zorluk, yazılan şeylerin okuyucuda genellikle mizah tesiri uyandırmamasında yatıyor; "e n"olmuş yani,