Aksiyon Dergisi
İşin ta başında çok büyük, çok vahim bir yanlışlık yaptığımız ortada; neredeyse otuz seneden beri ülkemizde önemli kişiler suikasta uğrayıp öldürülüyor ve biz hep aynı şeyleri yapıyoruz, 1 - Evvela öldürülenin kimliğine bakıyor, sempati duyduğumuz biriyse daha çok üzülmemiz gerektiğini, bilakis sevmediğimiz biriyse ucu "eh yani, naapalım olmasaydı iyiydi
Pazar Keyfi
Var mıdır dersiniz? Yani, "heykeli dikilecek koca..."; ondan bahsediyorum. En azından bir tane olduğunu artık biliyoruz ama ne yazık ki bundan dokuz sene önce rahmete intikal etmiş bulunuyor. Galiba üç ay kadar önceydi. Zaman'ın iç sayfalarında haberi görünce gözlerime inanamamıştım. Başlık aynen şöyleydi: "Bahçesine, 9
Zaman Gazetesi
Siyâset parayla, para için yapılır; nihai tahlilde siyaset, doğru amaçlar için uygun kaynaklardan para tahsis ederek işi tekemmül ettirmek faaliyetidir. Bizim modern devletimiz müsrif ve mütehakkim bir edâ (ve gelenek) üzerine biçimlendirilmiş olduğundan siyasetimizde para, yani kaynak meselesi münakaşa edilmez. Tabiatımıza uygun faaliyet parayı değil lâfı çoğaltmaktır ve bunu bütün
Zaman Gazetesi
Biz hep medeniyeti ve medeniliği, Batılılara karşı isbat edilmesi gereken bir meziyet olarak görmüşüz. Ulaşmak istediğimiz hedefin adı bile böyle: "Muasır Batı medeniyeti". Demek ki, bizim vaktiyle yapıp ettiklerimizin bir kıymet-i harbiyesi yok. XX. yüzyılın ilk çeyreğinde medeniyet değiştirmeye karar verip, "eskisinin hükmü yoktur" dediğimizde, elimizdeki
Zaman Gazetesi
Hrant Dink'in kalleşçe katledilmesi Türkiye'yi ayağa kaldırdı; sarstı ve üzdü; bu cinayete "oh olsun" diyen bir ferd-i vâhit çıkacağını zannetmem. Bu, çok önemli ve müspet bir nottur, sağduyunun ortak tepkisidir. Bir başka önemli husus, cinayetten sonra birilerinin ortalığa atılıp, "cinayeti filancalar işledi, kahrolsunlar&
Aksiyon Dergisi
Radikal Gazetesi'nin, bazı şöhretli isimlere birer hafta arayla ve bir kereliğine genel yayın müdürlüğü yaptırmayı adet edindikten sonra galiba biraz okur-yazarlığı olan herkeste "ben de genel yayın müdürlüğünü becerebilirim" duygusu uyanmaya başlamış olsa gerektir. Bende epeyden beri "genel yayın müdürlüğü" reflekslerinin varlığından haberdarım ama
Pazar Keyfi
Önce meseleyi kısaca hikâye edelim: İngiltere, vaktiyle Atlas Okyanusu'nun kuzeyinde bir yerde bir petrol platformu kuruyor. Daha sonra 1967'de, nedendir bilinmez bu platformu terk ediyor. O esnada İngiliz ordusundan emekli Binbaşı Roy Bates, kendi kendine, "Oğlum Roy, işte fırsat ayağına geldi" diyerek petrol platformunu
Zaman Gazetesi
Saraybosna'da dolaşırken veya bir kitapta Gazi Hüsrev Paşa Camii'ni görüp, "Aa, bu mâbed Tokat'taki Gülbahar Hatun Camii'ne ne kadar benziyor" diye düşündüğünüzde, bundan sadece sanat tarihine meraklı olduğunuz neticesi çıkmaz, kimliğinizi de fark etmeye başlarsınız. Travnik'te bir mahallenin
Zaman Gazetesi
"Türkiye ortak aklını arıyor" diye bir toplantı düzenlense daha geniş ve yapıcı bir çerçeve çizilmiş olacaktı. Konu ister istemez PKK'nın eylemleriyle ilintili olduğu için "barış" gibi mübârek ve mâsum bir kavram, taşıyamayacağı derecede politik anlamlarla çökertildi. Toplantı olumsuz tarzda sonuçlandı; aynı tezleri yıllardan beri
Aksiyon Dergisi
Çoğumuzun bildiği -ama kâğıt üstünde bildiği- bir gerçekle Saddam'ın idamını aksettiren o çirkin görüntüler aracılığıyla yüzleşince derinden sarsıldık; bu gerçek, artık İslâm dünyasında şiddetli bir mezhep ihtilâfının çılgınca körüklendiğidir. İşgalden sonra Irak'tan gelen çok ölümlü şiddet haberleri dikkatimizden çabucak düşmüştü. Vaktiyle Lübnan'da iç savaş
Zaman Gazetesi
Konferansın adı ilginç; "Türkiye Barışını Arıyor"muş... Yani Türkiye bir muhatabıyla savaş halinde imiş; işler sarpa sarıp kötüye gidip, "yahu birileri ortaya çıksa da bizi barıştırsa" diye sağına soluna bakınmaya başlayınca "aydınlar" hemen yekinerek, "biz ne güne duruyoruz ey Türkiye, gelin sizi barıştıralım&
Pazar Keyfi
Haberi kesip saklamışım diyeceğim ama garip kaçacak; internet üzerinde kupür kesip saklamak artık çok kolay; "kopyala" komutundan sonra sayfayı arşivinize atıyorsunuz, bitiyor. Niçin sakladığımı şu an hatırlamıyorum. Okurken bana uzunca bir "vay canına" çektirdiği muhakkak; arşivimde kalmış öylece. Hürriyet'in web sitesinde, 4 Ekim 2006&