Zaman Gazetesi
Bazılarının 12 Eylül'ü ve ardından gelen Turgut Özal dönemini yakın Türk tarihinde bir milât gibi sunması beni hep rahatsız etmiştir. 12 Eylül bir askeri darbe idi; en geniş kapsamıyla bir devlet operasyonu. Lâçkalığın, hortumculuğun, gayrı milliliğin bu dönemle birlikte hız kazandığını ileri sürmek, kabahati görünmez hale getirmekten başka
Aksiyon Dergisi
Bölünmek ille de, haritada kırmızı çizgilerle gösterilen siyasi hudutların ayırdığı bir tablo değildir; fikren, rûhen de bölünme mümkündür ve Türkiye bugünlerde buna benzer bir fiili durum yaşıyor. İstanbul sokaklarında etrafa molotof kokteyli atarak gösteri yapan PKK yanlısı gruplar bu mânâda istediklerini kısmen de olsa elde ettiler sayılır. Etrafta hadiseyi seyreden
Zaman Gazetesi
"Müdafaa-i Hukuk", "Kuvayı Milliye" gibi isimler altında çoğunluğu internet üzerinden faaliyet gösteren yeni birlik, dernek ve benzeri teşekküllerin son günlerde "yükseliş"e geçmesinin üzerinde duralım. Yakın tarihte bu örgütler, devlet otoritesinin iyice zaafa uğradığı 1918 yılı sonbaharında kurulmaya başlandı. İnkılap tarihi kitaplarında halkın heyecanını
Zaman Gazetesi
"Sen bana böyle yaptığın için şimdi benim de bu şekilde davranma hakkım var" noktasının geçilmiş olduğuna herkesin inanması lâzım. Bahane üreten illiyetlerin ilmeğinden yakalayıp "ama ben haklıyım" iddiasından vazgeçmek erdeminden bahsetmeliyiz. Daha açık konuşalım; Bozüyük'teki olaylar hakkında daha etraflı bilgi edinmek için birkaç gazeteyi
Zaman Gazetesi
Anlaşılan yaz rehaveti bitti; havaların hafiften erkeklemesiyle birlikte bilumum fitne-fücur operasyonları da yavaş yavaş sahneye gelmeye başladı. Geçen cuma günü Fatih Camii çıkışında açılan pankartlar tenkide değmeyecek kadar kaba-saba mesajlar ihtiva ediyor olsa da zikre şâyan: "Cumhuriyet dalalet, hilâfet hidâyettir, Demokrasi küfürdür ona rıza zulümdür, ya demokrasi ile zillet,
Zaman Gazetesi
Kimin için ne kadar lüzumlu olduğu bir yana, silah taşımak büyük bir nefis disiplini gerektirir. Halk arasında silaha bu mânâda "takma yürek" derler. Orta yaşlarda silaha heves edip biraz kemâle erişince ortalıktan kaldırıp satanımız çok olur; eskilerin tâbiriyle "hevâyic-i asliye"den, yani esas ihtiyaçlar zümresinden olmadığı
Zaman Gazetesi
"Türk Silahlı Kuvvetleri, Cumhuriyet Rönesansı'nın kuruluşuna önderlik etmiş, çağdaş uygarlığı benimsemiş, sürekli bir kurumsal yapıdır. Bu onun sivil zihniyetinin en büyükkanıtıdır." Buyurmuş bir Türk büyüğü! Uzun uzadıya siyaset bilimi dersi vermeye hâcet yok; "sivil", kamu alanlarının dışında hükmi şahsiyetini sürdürebilecek derecede organize ve elbette
Aksiyon Dergisi
Rastgele kullandığımız sözlerin bile, kültürümüzün derinliklerinde mânâsı var: "Allaha ısmarladık" o cümledendir meselâ, "inşaallah" öyledir, "nasipse" öyledir. "Nasipse görüşürüz" derken sadece ecelimizin ve hayatımızın değil, bizi inşâ eden her şeyin Allah'a bağlı olduğunu ve ancak O'nun irâdesiyle varoluş
Zaman Gazetesi
Futbol yorumcularının peynir-ekmek ister gibi takımlara transfer tavsiye etmesi çok eğlenceli doğrusu. Öyle ucuz tavsiyeler değil, en azından iki milyon Euro'luk siparişler. "Sol kanada mutlaka kaliteli bir yabancı alınması şart" diyorlar. Bu kesin reçete karşısında "Yerli olsa kurtarmaz mı?" diye soracak cesaret kalmıyor insanda.
Turkuaz
Yazarın biri, kapı önüne ayakkabı bırakmanın çirkinliğini savunmuş; gerekçe olarak diyor ki, "Zındık olduğumdan, kefere gibi yasadığımdan, Frenk eğitimi aldığımdan da değil; bu 'geleneksel örf ve âdetinizi' sevmiyorum kardeşim. Var mı ötesi? Bu yüzden de girişinde ayakkabı çıkarılan evlere gitmiyorum, darılmazlarsa hatırım kalır." Kendi evine girerken
Zaman Gazetesi
İnsanları korkutmak gibisi yoktur; korkutarak yönetmek veya korkuları yönetmek, iknâdan ve mantığa hitab etmekten daha etkili. "Vaizler niçin genellikle galeyânı hatırlatır bir ses tonuyla, yüksek perdeden, çoğunlukla bağırarak ve azarlama üslûbuyla hitâbeti severler" diye düşünceye daldığımda vaizin ne söylediğini artık dinlemiyordum bile. Merkezden diğer camilere dağıtılan yayını ses
Zaman Gazetesi
Söylenmedik söz, dillendirilmedik tez kalmış mıdır; o nükteyi arıyorum bugün. Yangına benzinle gitmemek gerektiğini akleden herkes dahi eminim ki o arayışın içindedir. Bir sürüklenme duygusu içindeyiz; bir yerlere gidiyoruz, hayırhah bir gidişe benzemiyor bu. Tedirginliği gidermek, durumun hakikatinden haberdar olmak için konuştukça, yazdıkça sürüklenme hissi derinleşiyor. 19. yüzyıl tarihini bilenlere,