Zaman Gazetesi
Fıkra çok kişinin mâlumu ama duruma uyduğu için tekrarında fayda var. Tren yolunun hemen kenarında evi bulunan bir adam, her tren geçişinde yatak odasındaki elbise dolabının sallanıp gıcırdamasından fena halde rahatsız. Bu durumu gidermek için eve bir marangoz çağırıyor. Marangoz ilk muayenesinde görünür bir arıza bulamıyor, "En iyisi tren
Zaman Gazetesi
Milli Eğitim Bakanlığı"nın orta dereceli okullarda öğrencilere tavsiye edilecek 100 kitaplık listesi açıklandı. Dünyanın neresinde "100 kitap seçin" deseniz ihtilâf çıkar; bizde de tek tek bazı kitap ve yazarla takılıp tenkid edenler olacaktır, tabii karşılamak lâzım. Zaten projenin anafikri her öğrenciye en azından bu 100 kitabı
Zaman Gazetesi
Etyen Mahçupyan son yazılarında, duran saatlerin bile günde en azından iki kere doğru zamanı işaretlemesini mantığa uygun bulacağını tahmin ettiğim halde, istisnai de olsa devletin ara sıra doğru tavır ve politikalar üretebileceğini görmezden gelen bir zihni sertlik sergiliyor. "Duran saat, yevmiye iki kere de olsa doğru zamanı gösterebilir ama
Zaman Gazetesi
İlaç kutularının içinden çıkan prospektüsleri, kullanıcıların da okuyup anlayabilmesi için AB mevzuatına uygun bir yenilik getiriliyormuş. Görünüşte sıradan ve ufak ama mânâsı itibariyle muazzam bir haber. Bilindiği üzre ilâç prospektüsleri hasta için değil, ancak eczacı veya tabiplerin anlayabileceği teknik bir dille kaleme alınıyordu. Ecza kutusunda birikmiş ilâçları tasfiye etmek için
Aksiyon Dergisi
İstanbul'da yaşamadığıma hayf ettiğim nâdir anlar olmuştur; Eyüb'ün sabah namazı şölenlerinden uzak kalmak da bende böyle bir hasetlik hissi uyandırmadı değil hani. İstanbul'a yolum düştüğünde hep "merkezî" sayılabilecek semtlerde geceledim: Taksim, Beyazıt ve civarları. İstanbul'un bir merkezi var mıdır diye
Turkuaz
Hayır hayır, bu işin artık havası filan kalmadı, hatta bilirsiniz, hafif tertip mazoşizm bile denebilir Bodrum"a illâ ki katlanma külfetine. Bu caanım mekânın yirmi-otuz sene önceki halini hatırladıkça uğradığım nostalji nöbetlerinin tesirinden saatlerce kurtulamıyorum. Yazık, böyle mi olacaktı; en sevdiklerimizi bile son kertesine kadar tüketmek zorunda mıyız? Eskiden
Zaman Gazetesi
2010 yılında sera gazı emisyonunu % 5 oranında düşürmeyi öngören protokolü ABD ve Rusya imzalamaya yanaşmıyormuş. Sera gazı da ne diyeceksiniz? Efendim sera gazı, sanayi tesislerinin atık ürünü olarak açığa çıkan ve atmosferin muhtelif katmanlarına çöreklenerek güneş ışığının geçmesini engelleyen muhtelif gazların ortak ismi. Sera etkisi denilen şey ise atmosferin giderek
Zaman Gazetesi
Belediye başkanlarının, "İstanbul"u yıkıp yeniden yapacağız" demesi bile bir merhaleyi işaretliyor; doğru olan bazı yerleri yıkıp yeniden yapmamaktır; bakalım o çizgiye ne zaman geliriz? Şehirlerde yerin altında ne olduğunu kimse bilmiyor. Metafizik mânâda söylemiyorum; su borusu nereden geçer, elektrik kablosu nereye döşenmiştir, kanalizasyon şebekesi nerededir bilen
Zaman Gazetesi
Zaman"daki yazılarınıza kimi okuyucular internetten yorum yapıyor. Benim dikkatimi çeken ve muhtemelen sizi de biraz sıkan husus, bu yorumların pek çoğunun ana ekseninin "Teşekkürler Ahmet Bey"de dönmesi. Belki bunun sebebi, bizde eleştiri geleneğinin zayıf olmasıdır; nedense sevdiğimiz yazarlara adeta mürşit gibi bakarız biz, fikrimizi onlarla
Zaman Gazetesi
Deniz Baykal"ın Hacıbektaş törenlerine katılmama gerekçesi ilginç; "bana konuşma hakkı verilmedi" diyor. Bir açıkoturuma bu gerekçeyle katılmayı reddetmek mâkul, hatta haklı görülebilir. "Bana söz vermediler, gitmedim" deyince törenin "Hacıbektaş" esprisi kayboluyor ama. Düne kadar Nurcan Taylan"ı, haltere gönül verenler dışında
Aksiyon Dergisi
Sebebi ne kadar karmaşık olursa olsun bir tren kazasının sebeplerini ortaya koyacak bilgi birikimine sahibiz ama bu birikime güven duymak yerine, dışardan demiryolu uzmanı davet etmekte ısrar ediyor, hatta kararın ne kadar haklı olduğunu savunabiliyoruz Tren kazasının ertesinde, soruşturma için yurtdışından uzman çağırıldığı haberini duyunca tepkimi şu satırlarla ifade etmiştim:
Zaman Gazetesi
"Devletimiz güçlüdür" sözünü, artık, "devlet güçlü olmak zorundadır" anlamına tercüme ederek algılamak gerekiyor. Üniter devlet modeli, hasseten güçlü olmak zorundadır; kamunun koyduğu her nevi hüküm ve standartı, ülkenin her yerinde aynı tesirle, eşit derecede hükümfermâ kılmak güçlü (güç kavramı bu noktada "adl" ile beraberdir;