Zaman Gazetesi
Charlie Hebdo hadisesi ve ardından Cumhuriyet Gazetesi üzerinden yoğunlaşan, “Dinimize sövdürmeyiz” edebiyatı, açık söyleyim, beni çok endişelendirdi. Şunu farkettim ki kitlevî taassubun uyandırılması için birkaç ucuz tahrik kâfi iken sulh ve itidalin yerleşmesi için çok daha fazla zaman ve emek lâzım. Yapmakla yıkmak arasındaki fark gibi; yapmak zor ve zahmetli
Zaman Gazetesi
Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun bazı maddelerini değiştiren torba yasa uygulamasıyla bir mânâda bu bakanlığın varlık sebebini tartışılır hale getirdi; bu kanun kabul edilirse (ki 2x2=4) daha önce yargı kararıyla imar vaziyeti iptal edilen binalar affedilecek. (Zaten binaların ne kabahati var ki?) Affın gerekçesi kazanılmış
Zaman Gazetesi
“Alnı secde görmüş o iyi Müslümanlar nerede sahi?” diye soruyor Hürrem Sönmez, diken.com.tr’deki yazısında; ardından zehir gibi satırlar geliyor: “Memleketin çeşitli şehirlerinde savaştan kaçan Suriyeli kadınlar pavyonlarda konsomatrislik yapıyor, erkekler parayla savaş mağduru kadın satın alıyor, küçüçük kız çocuklarını alıp satıyor… Müslümanların bunları yapması imanınızı hiç örselemiyorken,
Zaman Gazetesi
Özel platformdan yayın yapan bazı TV kanallarında “How it’s made?” adıyla yayınlanan bir dizi belgesel var; Kanada mahreçli bu dizide kısaca “Nasıl yapıyorlar?” sorusuna 5-6 dakikalık kısa belgesellerle cevap veriliyor: Keman nasıl yapılır, futbol topu nasıl yapılır, kalem nasıl yapılır? Son yıllarda beni büyüleyen belki yegâne belgesel bu. Bilardo
Zaman Gazetesi
Evvelâ selâm eder, hasretle kucaklarım sevgili Hidâyet Bey. Bugün itibariyle tutukluğunuzun dördüncü haftası doldu; dualarımız sizin şahsınızda bütün mazlumlarla beraber. Silivri’deki mecbûrî ikametiniz sizi tanıyan ve sevenler için hamdolsun bir zül vesilesi değil bilakis sebeb-i iftihar oldu; sizi ‘oraya koyan irâde’ye gelince, bu tutukluluk onlar için gün geçtikçe
Zaman Gazetesi
Madem ‘trend’ budur, ‘Kambersiz düğün olmaz’ diyerek ben de ‘aklama-paklama’ alayına katılıyor ve kendi hırsızımı affediyorum! Olay şöyle oldu: Defterime not ettiğim için gayet iyi hatırlıyorum: 2013 yılı 23 Nisan’ı sabaha karşı 4.30 sularıydı. Sanki birinin sert bir cisimle kalorifer borusuna vurmasını andıran bir sesle uyanıp başucu lâmbamı
Zaman Gazetesi
Hicrî 9 Rebîülevvel 1436 tarihinin tam da 31 Aralık’a denk geldiğini pek azımız biliyorduk ama o günün ‘yılbaşı’ olduğunu neredeyse bilmeyenimiz yoktu! Millî Gazete refikimiz eksik olmasın, şâhâne bir birinci sayfa posteriyle, unutanlara yılbaşını hatırlattı: “Uyma şeytana; aldanma, kutlama!” ikazlı kapaktaki korkunç Noel baba tasviri ile irkildik. Hmm, bugün
Zaman Gazetesi
Başlangıç: Bu anayasaya aslında gerek yoktu fakat elâleme karşı, “Yahu bu Türklerin bir anayasaları bile yok” dedirtmemek için lüzum hâsıl oldu. Bizim danışman çocuklar tarafından kaleme alınan bu anayasa aziz millete bir ikrâmımız olsun. İlke itibarıyla bilinmelidir ki bu metin, millî irâdeyi tek başına temsil eden ‘Reis’ hariç herkes için
Zaman Gazetesi
İslâm tarihinin ve mefâhirinin ‘İkinci Ömer’i olarak bilinen Ömer ibn Abdulaziz, hilâfet makamına geçtiğinde hutbelerde Emevîlerin icad ettiği Hz. Ali ve Ehl-i Beyt’e lânet okunması âdetini kaldırarak onun yerine Nahl Sûresi’nin 90. âyetinin tilâvetini emretmişti; âyet şöyledir: “Şüphesiz Allah, adaleti, iyilik yapmayı, yakınlara yardım etmeyi emreder; hayasızlığı,
Zaman Gazetesi
Çözüm, tek başına bir kelime, barış da öyle... Bu kelimelerin içini herkes kendi beklentilerine göre biçimlendiriyor. Aynı kelimeyi karşılıklı tekrarlamak anlam beraberliği sağlamıyor. ‘Kürt Barış’ın önündeki en çetin zihnî engel işte bu. ‘Çözüm’den benim anladığım şey, genel çerçevede Kürt asıllı vatandaşlar üzerinden devletin yürütegeldiği kimliksizleştirme ve sindirme yaklaşımının
Zaman Gazetesi
Hâl ve gidişattan memnun olan bir kısım milletimiz henüz farkına varmamış olabilir. Vaziyet vahimdir, kısaca arz edeyim: Diyelim ki yeni bir yolsuzluk çetesi çıktı ortaya ve dört koldan sistemli bir şekilde kamu hazinesini soyup soğana çevirmektedir. Hayatta mümkün değil ve olamaz fakat diyelim ki bu bir senaryo veya dizi senaryosu!
Zaman Gazetesi
Ekmek Teknesi ve Avrupa Yakası’ndan sonra dizi seyretmedim desem yalan olmaz. Bunları söylerken entelektüel bir züppelik taslıyor, sözü “Dizi seyredeceğime vaktimi daha iyi değerlendirir, felsefeyle, şiirle, fikir eserleriyle ilgilenmeyi tercih ederim” demeye getiriyor değilim. Dizi seyredenleri küçümsemiyorum; “Dizilerde aradığımı bulamıyorum” demek daha doğru. “Tek Türkiye” dizisini de bu cümleden