Aksiyon Dergisi
Bilmem farkında mısınız; kahveler gündelik hayattan çekilmeye başladı; işsizi çok olan ülkenin kahvesi de bol olur hükmüyle mahkum ettiğimiz kahvelerin, o kadar ucuza harcanmaması gereken birer sosyal mahfil olduğunu, işbu çöküntü devrinde fark etmemiz acıdır. KIRAATHANEDE İSTANBUL FARKI Mehmed Niyazi Bey'in, Marmara Kıraathanesi etrafındaki hayatı anlattığı, "Dahiler
Zaman Gazetesi
Önümüzdeki günlerde ABD tarafından Irak'a yapılması beklenen askeri harekât, bakıyorum da hemen herkes tarafından "veri" kabul ediliyor; niçini, nasılı hakkında sual eden yok. Yeni dünya düzeni veya stratejik ortaklık dedikleri şey zâhir bu olsa gerek. Şöyle böyle sekiz"on aydan beridir Amerikan hükümeti Irak'
Zaman Gazetesi
Yakın zamanlara kadar her meslekten ve meşrepten aylâkların alabildiğine mâsum, alabildiğine tehlikesiz ve bir o kadar faydasız bir zevki vardı: Türkiye'yi kurtarmak! Söz, genellikle "N'olacak bu memleketin hâli?" ile başlar, "sallayacaksın bunlardan üç"beş kişiyi bak nasıl düzeliyor işler" teşhisi ile
Aksiyon Dergisi
Siyasi hayatımızı zeki aktörler yönlendirdiği varsayımını ciddiye alacak olursak, bizimkilerin daha ziyade "komplo zekâsı"nda üstün hünerler gösterdiğini, buna mukabil meselâ kamu yönetimi veya iktisadi yönetimde -sersem demeyelim ama- hayli saf davrandıklarını kabul etmek zorundayız Bizde siyasetin neredeyse hep komplo ile yürüdüğüne veya daha vahim olmak üzere öyle
Zaman Gazetesi
Şöyle düşünebiliriz; bu kriz kaçınılmaz mıydı, ertelenemez miydi, onun varoluş sebebi hakikaten mâkul bir zemine dayanıyor mu? Doğum sancısı tabiidir ve mâkul bir sebebi vardır; bu krizin katlanmamız gereken sonuçları bize ne kazandıracak? Ayrıntıların leziz berzâhında kaybolup gitmeden önce soğukkanlı bir kriz tahlili yapmaya ihtiyaç var. Evvelâ krizin başlıca aktörlerini
Aksiyon Dergisi
İçinde yaşadığımız yoğun saçmalık artık cinnet raddelerine vardı; birilerinin şimdi istifa mekanizmasını kullanarak mütemadiyen kendini besleyen bu saçmalık kesafetini durultması, gidişata bir dur demesi gerekiyor ve unutmayalım ki istifa ile de siyaset yapılabilir. "Muasırlık, kadınların mutlaka saçlarını açıkta bırakmalarını gerektirir" cümlesini tahlil edelim; bu cümlenin Türkiye'de
Zaman Gazetesi
Memleket gündemine kabak tadı hâkim; on köşe yazısından sekizi, bold karakterle dizilmiş "Ecevitler" ibaresi ile mülemmâ: Kavram artık çoğul sigâsı ile kullanılır oldu ve ben sosyal demokrat partilerin iç işlerini hiç merak etmesem de kendimi birden Hüsamettin Özkan sempatizanı gibi hissetmeye başladım ki bunlar hayra alâmet şeyler değil
Zaman Gazetesi
Murat Bardakçı, Kanal 7'nin haber saatinde konuşuyor; evvela şu meşhur intihâl hadisesinden bahsediyor; "Bu işin gericisi ilericisi yok, köşemde yazmadan hayli düşündüm acaba istismar edilir mi diye tereddüt geçirdim." diyor. İçimden lâhavle çekiyorum; doğru, o yazısını okumuştum: "Bazı çevreler suiistimâl etmeye kalkışmasın ama bu bir
Aksiyon Dergisi
Keşke hiç ihtiyaç duymasaydık ama bizim de kahramanlara ihtiyacımız var; tabii doğru tarif edilmiş kahraman kavramının içini dolduran kahramanlara. Mankenlere, şarkıcılara, futbolculara değil. İnsanın yaptığı işi layıkıyla yerine getirmesi kahramanlık olarak nitelenirse, günün birinde gerçek kahramanlığı fark edemeyebiliriz. Her çağ kendi kahramanlarını inşâ eder ve her çağ, kendi kahramanlarıyla yargılanır;
Zaman Gazetesi
Sayın Başbakan kendisine hasta muamelesi yapılmasını istemiyor; halbuki hastalığını kabullense mesele kalmayacak. Hukuk, hastalık halini dikkate alır ama siyasi hukuk asla. Evvela "ufukta erken seçim göründü" dedikten bir saat sonra "sözlerim yanlış anlaşıldı" tashihinin mânâsı yoktur; televizyonda kulağımızla duyduk, kelime be kelime "ufukta erken seçim
Zaman Gazetesi
"Atatürk yaşasaydı Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girmesini ister miydi?" sualinin nitelik itibariyle "İnebahtı mağlubiyetinde bizim donanma radar kullanmış olsaydı yine de yenilir miydik?" fantazyasından farkı yok zira bu, tehlikeli ve lüzumsuz bir mantıktır ve Sayın Cumhurbaşkanımızın bu mantık hatasına kapılarak Sevilla Zirvesi'
Aksiyon Dergisi
Mutlu olmak için sadece Galatasaray'ın veya Milli Takımımızın sportif başarılarını beklemeye mecbur bırakılmış bir topluluğuz biz. Halbuki sevinmeye çok ihtiyacımız var; sevincin kimyâsına ihtiyacımız var. UEFA Kupasını kazandığımız gün de böyle olmuştu; vakit gecenin yarısıydı ama biz evin erkekleri yine de bulabildiğimiz bayrakları toparlayıp sokağa döküldük, şehrin "