Zaman Gazetesi
Bizim iki oğlan, Türkiye formalarını sırtlarına geçirip zafer konvoyuna katılmak için evden çıkarken oturup bu müthiş maç hakkında yazı yazmak haksızlığın daniskası. Şehir birdenbire sessizlikten silkinerek sokağa döküldü; pencerelerden ev hanımları bayrak sallamaya başladılar. İlhan'ın golünden sonra hep birlikte havaya sıçramışız; en yüksek yerde 72'lik kayınvaldemi
Zaman Gazetesi
Baudelaire'in "Moesta et errabunda" (hüzün ve serseri) isimli şiirinin Said Maden tercümesindeki ilk kıtayı hatırlayalım"Agathe uçtuğu var mı ruhunun ara sıra / Büyülü mavi derin ve ışıl ışıl yanan / Bambaşka denizlere bambaşka semalara / Şu kahrolası şehrin simsiyah havasından / Agathe uçtuğu var mı ruhunun ara sıra&
Zaman Gazetesi
Türkiye'de yaşamak ve Türkiye'nin gündemini takip etmek çoğunlukla insanı kahır girdaplarına sürüklerken bazen de inanılmayacak ölçüde neşeyle dolu bir yaşama enerjisi ile güçlendirebiliyor. Böyle şeyler ancak Türkiye'de olur; dünyanın başka hiç bir ülkesinde başbakanın hanımının memleketlileri ta Şebinkarahisar'dan otobüslerle yollara dökülüp Ankara&
Aksiyon Dergisi
Millilik, dünya görgüsü ve bilgisiyle, hakikate saygıyla, reeelpolitikle dengelenmeli. Dünyadan, hatta kendi tarihinden koparılmış bir millilik cereyanı neticede milli rûhu tamamen tahrib eder ve - Allah o günleri göstermesin - günü geldiğinde bayrağı kaldırdığınızda altında kimseleri bulamayabilirsiniz Türkiye'nin yıllar sonra Dünya futbol şampiyonasına katılması, tabii olarak ülke çapında
Zaman Gazetesi
Bu işin tadı artık iyice kaçmaya başladı; bizimkilerin Çin'i 3"0 yenmesi garip tepkilerin ortaya çıkmasına sebep oldu ve bu tepkilerin karakteri büyük ölçüde bizi tarif eden nitelikler taşıyor. Meselâ dünkü Milliyet'te Melih Aşık'ın köşesinde yayınlanan bir kısa notu aynen aktarıyorum: Televizyon muhabiri
Zaman Gazetesi
Farkındayım, bu sayfada bu "Serbest Vuruş" köşesini okuyanlar, bizim alışageldiğimiz okuyucudan değişik; hatta başka yerlerde yayınlanan yazıları takip eden "has okuyucu" kitlesi bile bu sayfadaki futbol yazılarını okuyunca farklı bir insan haline geliyor; bence bu tabii bir şey. Dünya görüşü itibariyle birleşenler futbol konusunda muaraza edebilirler;
Aksiyon Dergisi
Türk aydını câminin harimini tanımaz; onun ilgisi en fazla cami avlusundaki şadırvanda şakırdayan suyun sesinde, bilek kalınlığında döğme demirden yapılmış pencere şebekelerinin metânetinde ve mâbedin panorama içinde teşkil ettiği siluette kalır. Kişi, inancından ötürü sorgulanamaz ama kişinin inanç kompozisyonu, onun anlaşılması için çok gerekli ipuçları taşıyabilir: Yargılamak değil, anlamak için!
Zaman Gazetesi
Bülent Ecevit'in hikâyesi gitgide kontrolden çıkan bir drama dönüşüyor; siyasi olanla insani olanı ayırd edebilmesi için gerekli zihni birikime sahip olduğunu zannederdim oysa. 12 Eylül'den sonra Ecevit çok yumuşak bir insan portresi çizdi hep; uzlaşmacıydı, kültürlüydü ve yılların zihninde biriktirdiği tecrübeyi damıtarak siyasette gerginlik yerine sükûnet
Zaman Gazetesi
İki asırlık Batılılaşma tarihimizin yeni bir kavşak noktasındayız ve "hakikat anı" gelip çattı; dün yapılması gereken zirvenin sonuçlarından henüz haberdar değilim; bu satırların yazıldığı esnada esen havaya bakılırsa biz çoktan milletçe tercihimizi yapmış ve Avrupa Birliği'ne girmeye azmetmişiz gibi bir intiba yayılıyor. Galiba zirve, bu intibanın
Zaman Gazetesi
Aynı hareketi Rüştü maç içinde bir kere daha yaptı; kendisine yollanan geri pası sert, düzgün ama yerden bir vuruşla Brezilya'ya bir hücum pası olarak ikram etti. Ne var ki maçın son üç dakikasına kadar Rüştü maçın yıldızıydı; yine inanılmaz bir kurtarış yaptığı pozisyonun hemen sonrasında içimden, "Keşke
Zaman Gazetesi
Askerin siyaset üretmesinden şekvâ ediyoruz zira bu noktada temel endişemiz, siyasetle bu kadar yakından ilgilenmenin neticede her ordunun temel vasfı olmak gereken "muhariplik" ruhunu zedelemesidir. Vaktiyle "asker iki sene kışlada vakit geçiriyor, onun yerine altyapı yatırımlarında istihdam edilse, ağaç dikse fena mı olur" yollu fikirler ileri
Aksiyon Dergisi
İstikrar kavramını lüzumsuz bir sıklıkta tekrarlamanın, kendi dışında kalanlara yönelik âşikâr bir hakaret anlamı taşıdığını bilmeleri gerekmez mi? Tek kişinin varlığına, sağlığına ve performansına bağlı bulunduğu rejimlerin tek adı vardır: Monarşi Herşey bir yana, "ben olmazsam kriz çıkar" yaklaşımı, hangi dereceye kadar ciddiye alınabilir bir anlayıştır? Vaktiyle biz