Zaman Gazetesi
Çarşamba günü yayınlanan Zaman'ın 3. sayfasındaki 'Bunu da mı görecektik?' başlıklı haber aslında manşetlikti: Konrad Adenauer Vakfı'nın yaptırdığı araştırmaya göre, Türk gençliğinin % 40'ı yurt dışında yaşamak istediğini belirtmiş. Bu tip araştırmalarda sorunun nasıl tanzim edildiği önemlidir; çünkü sorunun şekli, verilen cevabı da
Zaman Gazetesi
İtidal derken bunu kasdetmemiştik elbette; bu menfur saldırıyı tertipleyenler, cenaze töreninde sergilenen bazı aşırılıkları görünce sevinçle ellerini oğuşturup, "ha şöyle" diye zevkten dört köşe olmuşlardır. Mezarlıktan geçerken ıslık çalmanın alemi yok: Sayın Kışlalı'nın katledilmesinden dolayı -katiller hariç- Türk toplumunda kaç kara yürekli kişi yürek soğutmuş olabilir
Aksiyon Dergisi
Devlet-i Aliyye siyâseten tasfiye edilirken Osmanlı coğrafyası da sıklet merkezine doğru büzülmekten kurtulamadı. Anadolu'yu sıklet merkezi olarak kabullenmemiz, hiç şüphesiz hepimizin rahlei tedrisinden geçtiği Cumhuriyet eğitim ve kültürünün eseridir. 1913'te Rumeli elden çıktığında umur görmüş Osmanlılar, "Devleti Osmaniye'nin ciğeri söküldü"
Zaman Gazetesi
Tam da "bir şeyler değişmeye başladı, ilk kıpırtılar hissediliyor" duygusuna kapılmak üzereydik; ama birkaç günlük nikbinliği olsun çok gördüler: Ahmet Taner Kışlalı'nın katli, Türkiye'nin gündemine bir bahar rüzgarı gibi esen demokratikleşme mutabakatına kasdetti. Ahmet Taner Kışlalı ismini, Kültür Bakanlığı yaptığı yıllarda tanıdık. Hakkındaki ilk
Zaman Gazetesi
Pakistan'daki askeri darbenin, başta muhalefet olmak üzere ahalinin ekseriyetince müspet karşılanması garip görünüyor. Pakistan'ın iç dengelerini bilmiyoruz: Askerler herhalde mükemmel işleyen bir demokratik düzene çomak sokmak için harekete geçmiş olamazlar; belli ki yaygın bir memnuniyetsizlik, kitlelere mal olmuş tedirginlik söz konusu idi ki "darbe"
Zaman Gazetesi
Deprem bir "İlahi ikaz" mıydı; şüphesiz evet, çünkü inanan insan için akasya yapraklarının sararıp kuruması da, gecenin gündüzü örtmesi de, rüzgarların bulutları sürüklemesi de aynı nitelikte bir ikazdır. Deprem, yangın, salgın hastalık veya sel gibi felaketlerden sonra "Bu bir İlahi ikazdır; derlenip toparlanalım." diyerek inanan insanın
Zaman Gazetesi
Pozitivizm'i kutsamamış kamu yönetimlerinde de ilme itibar edildiği malum ama ilmi tek mürşid kabul eden anlayış, sanki biraz da ilmilik vasfıyla övünür bir eda içindedir. Bu safhada Pozitivizm'i tenkid etmiyorum; sadece Pozitivist esaslara dayanarak tesis edilen kamu yönetimimizin karar mekanizmalarında Pozitivist davranıp davranmadığını netleştirmek arzusundayım. "
Aksiyon Dergisi
Ciddi de olsa "ti" miydi bilmiyorum; bundan önce "Birkaç fotoğrafa bakarken düşündüklerim" başlıklı yazıyı kapaktan tanıtmak inceliğini gösteren editör, "68'lilere ciddi ti" ibaresini uygun görmüş. Ti değildi elbette, daha ziyade hüzün ve gençlik heyecanlarının köpüğünden arta kalan şeyin burukluğu; hepimize hisse düşüren
Zaman Gazetesi
Cumartesi günü bu sütunlarda yayınlanan "Angarya Kürü" başlıklı yazı içimdeki sıkıntıyı teksir etmekten başka bir işe yaradı mı bilmiyorum; doğru zamanda doğru işi yaptığından emin olamayanlar için daha basit ve faydası şüphe götürmez bir meşgaleye gömülmek pekala tedavi edici olabilir diye düşünmüştüm. Siyasi ve idari sistemimiz makas değiştirmek
Zaman Gazetesi
Bugün kendimi memleket kurtarmaya hazır hissetmiyorum; aslında memleketin kurtarılmaya ihtiyacı olduğu kanaatinde bile değilim; ama bu kanaatin yaygınlaşması ne benim, ne de bu işten ekmek yiyen hayli kalabalık bir çevrenin (ki bu çevre kaba hesapla şöyle böyle nüfusumuzun onda dokuzunu kapsamaktadır) işine gelmez. Güreş, okçuluk, cirit, eskrim gibi sporların adı
Zaman Gazetesi
Kamu otoritesinin ete kemiğe büründüğü ve elle tutulur tarzda tecessüm ettiği en uç örnek ceza evleri olsa gerektir. Devlet, kamu adına suçu tarif etmeğe, ona ceza biçmeye, suçluları yakalayıp soruşturmaya ve gerektiğinde suçlunun temel haklarını kısıtlayarak onu dört duvar arasında hapsetmeğe, hatta halen yürürlükte olan kanunlara göre suçlu vatandaşını öldürmeye
Aksiyon Dergisi
Değişmek, mesafe almaktır; tarihle ilgilenmek, değişimi farketmenin kaçınılmaz yollarından ilki. Ne var ki tarih bilgisi, kendi başına nötr ve olguları olduğu gibi aksettiren bir vizyon vermiyor; tarihe eğilirken hakikatle yüzyüze gelmeye ve onun bütün sonuçlarını olduğu gibi kabullenmeye hazır bir hâlete bürünmek gerek. Hakikate saygılı olmak, ideolojik düşünce kolaylıklarına alışanlar