Zaman Gazetesi
Bu yazı herkese hitab ediyor. “Nasıl olur?” diye merak edebilirsiniz; açıklıyorum: İnsanlar ikiye ayrılır; ömrü boyunca diş doktoruna işi düşmeyenler ve ötekiler. Takdir edersiniz ki bu iki sınıftan birine girmeye mecbursunuz, ortası yok! Size uzun uzadıya dişçi koltuğunda başıma gelenleri anlatıp moralinizi bozmak niyetinde değilim; hemen belirtmeliyim ki dişçi koltuğu,
Zaman Gazetesi
Böyle canlı, yoğun ve kışkırtıcı konuların tartışıldığı bir esnada, anamuhalefet liderinin, kolayından ihanet edebiyatı yapmak yerine imar işlerini, 2B uygulamalarını ve emsâl değerleri gibi geometrik diziyle rant üreten uygulamaları eleştirmesi güzel şey, bir nevi şövalyelik. Hoşuma gitti, kendi kendime, “Aşkolsun Kemal bey, gerçekten konulara şahsî yaklaşım tarzınızı parti politikası haline
Zaman Gazetesi
-Ne çektin sen be Vasfiye yenge, ne çektin...-Ben? Niye ayol? -Ee, yengeciğim kolay mı, koca bir toplumun hayat sevincini, onuruyla ayakta durma arzusunu her kuşakta kökünden budayıp onlara karamsarlık aşılamak, enerjisini tüketmek kolay mı be Vasfiye yenge, çok çektin çook, yazııık... -Aa üstüme iyilik sağlık, ben her şeyi bu
Aksiyon Dergisi
Güneydoğu’da silahlı çatışmaların yaşandığı günlerden birindeyiz. Yakın mevzilerde tutunan güvenlik güçleriyle PKK’lılar bazen birbirlerinin telsiz bantlarına girerek karşılıklı propaganda yapabiliyorlar. İşte o anlardan birinde asker telsizinden bir PKK’lının şöyle bir anonsu duyuluyor, -Dikkat dikkat, etrafımızdan sarıldık, teslim olun! Anonsu duyan komutan gülmekten kendini alamıyor. Telsiz kullanan PKK’
Zaman Gazetesi
Bazı aydınlar bildiri yazmış; bildiri yazma haklarına taraftarım, ne var ki toplu bildirilere imza koymak öteden beri bana sevimsiz görünmüştür. Birileriyle aynı istikamete bakmak, bütün ayrıntılarda hemfikir olmak demek değildir. Ayrıntılar ise çoğu kere esas kadar önemlidir. Sözü uzatmadan kendi bildirime geçiyorum: 1- Adı her neyse, bu süreci destekliyorum. Kelimeler
Zaman Gazetesi
Her gazete kendine göre okuyucusuna bir değer verir, taltif eder, “Siz değerli okuyucularımız için hazırladığımız bu yazı dizisi...” vesaire sözleriyle gönlünü yapmaya, yüceltmeye çalışır. Diğerleri için pek tabii görünen bu olgu, Zaman Gazetesi için çok daha başka, çok daha farklı bir mahiyet taşıyor. Lâkin burada şahsi ve önemli bir meseleyle
Zaman Gazetesi
Hâdise birkaç ay evveline ait. Çemberlitaş'taki Atik Ali Paşa Camii'nden çıkarken bir grup genç, tanışıklık gösterdi, musafaha ettik. Gençlerden biri öğretmen, diğerleri öğrencileri imiş. Ders arası boşluğunda koşar adım Atik Ali Paşa'ya gelip vakti edâ etmişler. Ayrılırken, “Keşke okullarda mescid yeri gösterilmesi için bizlere
Aksiyon Dergisi
1970’le 80 arasında başımıza nasıl musallat olduğunu, o tarihler itibariyle bir türlü anlayamadığımız çok büyük bir sosyal problemimiz vardı. Kısaca “sağ-sol mücadelesi” diye adlandırılan bu mesele, sanki yaşadığımız dönemin tabii bir ürünü gibi göründü; bunun bir sosyal mühendislik eseri olduğu çok sonraları fark edilebildi. 70’lerin sonuna doğru gelindiğinde
Zaman Gazetesi
İsrail’in düşmanlığını celbetmek, bütün sonuçları itibarıyl kontrol edilebilir veya temennî edilebilir bir şey değil elbette; aynı şeyi “İsrail’in dostluğu” kavramı hakkında da söyleyebiliriz üç aşağı beş yukarı. Şimdiye kadar hiçbir devletten özür dilememişler! Biz böyle rekorlara bayılırız; “millî” gururumuz, “bir ilki daha gerçekleştirmiş olmanın verdiği heyecanla” tavana çıkar,
Zaman Gazetesi
Radyo ve televizyonlarda “ürün tanıtımı” adı altında dakikalarca süren reklâmlara muhatap kalmaya artık alıştık. Bir ahbapla bu konudan bahsederken çok hoşuma giden bir hâtırasını nakletti: Yakın arkadaşlarından birisi, mezun olduktan sonra bal üreten ve pazarlayan bir şirkette iş bulup çalışmaya başlamış. Yakınlarda karşılaşınca bizimki, -Hayırlı olsun, demiş, “İşe girmişsin, bal
Zaman Gazetesi
-Aziz üstâdım; sevinmemişe benzer bir hâliniz var; oysa ki dünün gazetelerini gören Türkiye’de bayram var zanneder neredeyse? -Sevinmemek değil Çekirge; böyle bir demde her şeye rağmen sevinmemek, somurtmak bir insan evlâdına yakışmaz. Artık kan akmayacağı için seviniyorum; silâh zoruyla siyâset yolu kapandığı için çok memnunum; sadece hâdisenin tabiatına bakıp
Zaman Gazetesi
Hasan Cemal’i gıyâbında severim; tanışıklığımız yoktur. Birkaç vesileyle aynı mekânlarda bulunduk, kısa süreli Galatasaray sohbetleri haricinde bir muârefemiz olmadı. Ona duyduğum sempati, hepsi de ağabeyim yaştaki benzer yazar kuşağı arasında onun, kendi hatalarını (ve tabii başkalarının da) açık yüreklilikle kaleme alacak derecede kendisiyle barışık hâli olmuştur. Kendisini eleştirebilenlerin başkalarına