Pazar Keyfi
Eğer o fotoğrafı bir arkadaşım, altyazısı veya tanıtıcı bilgi olmaksızın gösterse ve, "Bil bakalım, böyle bir yapı hangi ülkede olabilir?" diye sorsa, bir süre düşündükten sonra, "Ben bu işleri az buçuk bilirim, Anadolu'da yok, Trakya'da da yok; olsa olsa Balkanlar'da, Osmanlı
Zaman Gazetesi
Ne alâkası var diyebilirsiniz; bence var: The Wall Street Journal gazetesi geçenlerde o haberi yazmasa, muhtemelen dün Kayseri Pınarbaşı'ndaki canlı bomba terörü yaşanmayacaktı gibi bir his var içimde. Uludere hadisesi ilk duyulduğunda toplumun içinden, tâ derinliklerinden gelen ilk sese, ivazsız, garezsiz o ilk nidâyı hatırlıyor musunuz? Ahla karışık
Zaman Gazetesi
"Hizmet hareketi"nin resmi sözcüsü sayılmasa da önde gelenlerinden bir ahbapla karşılaştık dün. Hoş-beşten sonra, "Gel sana bir çay ısmarlayım, sen de şu ele geçirme operasyonlarının içyüzünü çıtlat bana" dedim gülerek; o da bana, "Senden saklımız mı var, anlatayım ama, ele geçirdiğimiz çay ocaklarından birine
Aksiyon Dergisi
Başbakan’ın “Başkanlık sistemini tartışalım” teklifini hangi çerçevenin içine koymak lâzım; Türkiye’nin, kendi anayasasını yazmaya başladığı günlerde, bütün anayasa metninin neredeyse yeni baştan yazılmasını gerektirecek bir değişikliği gündeme getirmek ne anlam taşıyor; Başbakan teklifinin içini izah edecek açıklamalar yapmadı, belli ki konunun tartışılmasını, kamuoyunun bu hususta bilgilenmesini istiyor; belki
Zaman Gazetesi
Soğuk savaş döneminde, büyük bölümü karanlıkta kalan ve asla aydınlığa çıkmayacakmış gibi görünen bloklararası kıvılcımlanma hadiseleri vardı; meselâ 1960 Mayısı'nda Sovyet topraklarında Mig jetlerince düşürülen U2 adlı ABD casus uçağının gümbürtüsü böyle bir hadise idi. Böyle skandallar günlerce basından saklanır, örtbas edilir ve gizli kapılar ardında pazarlıklara konu
Pazar Keyfi
Pazar yazısını kaleme almak üzere masa başına geçtim; "Önce posta kutusuna bakayım, ne var ne yok?" diye tıkladım. Bir okuyucu mektubu, daha doğrusu, "Dolaylı bir okuyucu"nun mektubu. Okudum, canım sıkıldı. Bazen, "Bıraksam mı bu işi, eğer okuyucu yanlış anlıyorsa kabahatin büyüğü sende demektir"
Zaman Gazetesi
Zaytung.com diye bir internet gazetesi var, sakın duymadım demeyin. Yayın prensiplerini, "Dürüst, tarafsız ve ahlâksız haber" diye ilan eden bu site, ciddiyet üslûbu içinde makara haberler üreterek çok eğlenceli ve zekîce medya eleştirileri yapıyor (Bayılıyorum, elinize sağlık gençler). Zaytung'la söze başladık çünkü anlatacağım hadiseyi kavramanız
Zaman Gazetesi
Bir futbol camiasını büyük yapan şey nedir; açıp içine bakalım; büyüklük neyle ve nasıl oluyor, nedir yani? Bizdeki karşılığı belli: Şampiyonluk sayısı, taraftar bolluğu, müzedeki kupaların çokluğu, bütçe genişliği, satın alınan futbolculara büyük paralar ödenmesi vesaire. Ha, ara sıra etik değerlerimiz, kulüp kültürümüz, geleneğimiz gibi lâflar da edilmiyor değil. Tamamen
Zaman Gazetesi
T24 Sitesi'ndeki haberi, diğer haber kanallarında göremedim: Üç büyük (?) İstanbul takımından birinin taraftarları, "Bu mıntıkada sadece bizim takımın şampiyonluğunu kutlarız" gerekçesiyle semtin kalabalık güzergâhlarında nöbet tutmuşlar; kendilerine "Dağılsanız iyi olur, niçin toplandınız?" diye sual eden güvenlik görevlilerine de, "Size ne yahu, biz kendi
Aksiyon Dergisi
“Sol cenah”ın Türkiye’de, hadi Frenkçe tabiriyle söyleyelim, büyük bir kredibilitesi var. Bilim ve sanat denilince; medya, entelektüalizm denilince sol fikriyatı benimsemiş insanların kendiliğinden ehil ve söz sahibi oldukları varsayımını kimse reddedemez. Bu tesbit hoşuma gitmese de aynı fikirdeyim ve küçük bir örnekle tezimi tartışmaya açacağım. Eğer Taraf gazetesi,
Pazar Keyfi
On gün kadar önce Sinan Korkmaz ismindeki okuyucum, ekinde küçük bir fotoğraf bulunan bir mektup gönderdi. Mektubunda, en az on seneden beri kimselere anlatamadığı bir şikayetini dile getiriyor; özetle şöyle: İstanbul Büyük Şehir Belediyesi vaktiyle -herhalde bir şirkete- hani o ağır demirden döktürülen kanalizasyon kapakları yaptırmış. Okuyucum diyor ki, "
Zaman Gazetesi
Türk matbuatı olaraktan yine aslî vazifelerimizden birini ihmâl ettiğimiz anlaşılıyor; bu vazife, herhangi bir vesile ittihaz ederek, Ortadoğu ve Balkanlar muhitinin en büyük piyanisti, değerli sanatçı Fazıl Say'dan bahsetmektir. Fazıl Bey, büyük bir sanatçıdır, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıdır ve onun hâlâ aramızda yaşıyor olması bizim için büyük bir lütûftur.