Zaman Gazetesi yazıları
Zaman Gazetesi
Masaya oturup önümüze uzuuun bir beyaz kağıt alalım; bu kağıdı sağlı-sollu iki eşit alana ayıracak şekilde yukardan aşağıya uzuuun bir çizgi çekelim. Çizginin soluna, Türkiye'de ticari maksatlı sivil uçuşların başladığı günü esas alarak meydana gelen uçak kazalarını ve uçuş kusurlarını listeleyelim. Çizginin sağ tarafına ise, aynı tarihten başlamak
Pazar Keyfi
Meseleyi en iyi farkeden şüphesiz öğretmenlerdir ama konuya duyarlı öğrenci velilerin de dikkatini çekmiş olsa gerektir: Artık ortalıkta iyi el yazısı diye bir hüner kalmadı; varsa da istisnâ kabilinden. İlköğretimde "kitap yazısı" denilen birbirinden ayrık harflerle yazı öğretiminden vazgeçilerek yeniden el yazısına dönülmesini biraz bu sebebe bağlıyorum. "
Zaman Gazetesi
Şehir kitaplarına bir yenisi eklendi; Mehmet Kurtoğlu'nun "Hafızasını Arayan Şehir" isimli eseri Şanlıurfa'yı anlatıyor (Tila Yayınları, 2007, 304 s). Şehir edebiyatına dair kitapları önemli buluyorum çünkü bir yönüyle Türklerin sözlü gelenekten çıkarak yazı geleneğine geçmesini işaretlerken diğer taraftan şehirde yaşayanların, o mânâ ve mekân
Zaman Gazetesi
Fâzıl matbuatımız, neredeyse onbeş günden beri bir bankanın reklâm filminde Atatürk'ü canlandıran oyuncuya söylettirilen cümleyi tartışıyor; bu münakaşa bana birazcık kuşatma esnasında Bizans ulemâsının meleklerin cinsiyeti hakkında yürüttüğü rivayet edilen fikrî mübârezeyi hatırlattı. Tartışma, "ne.. ne de..." ibaresi ile kurulan cümlenin olumsuz yargı ile bitmesindeki yanlışlık
Zaman Gazetesi
Yıllarca önce o karikatürü kesip çalışma odamdaki panoya iğnelemiştim. Çizerini, yayınlandığı dergiyi hatırlayamadığım bu karikatürün konusu şöyleydi: Beyoğlu'nun kuytu ara sokaklarından birinde çöplerin öbeklendiği pis bir köşede duvara yaslanmış oturan dilenci veya hâne-berdûş görünüşlü iki hırpani kılıklı adamdan biri, ötekine, "Yav" diyor, "Şeytan diyor ki,
Pazar Keyfi
Geçenlerde bir yerli belgesel seyrediyordum. Karavanıyla Türkiye'nin ilginç mekânlarını, yerlerini gezen bir Belçikalı'nın (yoksa Hollandalı mıydı?) "esas oğlan" olarak rol aldığı belgeselde şu bizim Erzurum'un meşhur Oltu taşı'nın çıkarıldığı yerler konu edinilmekteydi. Derken efendim orta derecede Türkçe konuşabilen Belçikalı'
Zaman Gazetesi
Bu yazının özü, gazetemizin değerli yazarlarından Fatih Uraz kardeşimin cümlesinde saklı: "Finale gitmekten keyif almayanlar"; tam isabet: İşte ben o zümreye dâhilim. Yanlış anlayabilecekleri hükümlerinde serbest bırakarak ifade ediyorum ki, ben bu "zafer"den hoşnutluk duymadım, sevinemedim, keyiflenmedim. Nihat golü attığında bile sevinçten havalara sıçrayıp yanımdakilerle
Zaman Gazetesi
CHP'nin 29. Olağan Kurultayı 2001 yılı Temmuz'un ilk günü yapılmıştı. O kurultay, bir "kurultay klasiği" idi. Genel başkanlık için yapılan seçimde -esasen 1998 yılından beri partinin başında bulunan- Deniz Baykal 1118 oyun 732'sini alarak yeniden genel başkan seçildi; Ertuğrul Günay ise -o
Zaman Gazetesi
Genelkurmay'ın iç hizmet yönetmeliğinde değişikliğe giderek, geçmiş görevleriyle ilgili olarak sağda solda konuşan asker kişilere yaptığı çağrıyı okuyunca şaşırdım: Şaşırdım çünkü anayasal bir hakkı, iki satırlık yönetmelik değişikliği ile kayıt altına almanın, bir hukuk devletinde nasıl mümkün olabileceğini pek anlamadım. Anayasa'nın 25. maddesi bakın ne diyor:
Pazar Keyfi
Gazeteler artık eğitim sayfası da yapıyor; gazete sayfaları artınca, uzmanlaşmaya gitmek durumu hâsıl oldu; böylece yayın yönetmenleri "eğitim yazarı, eğitim muhabiri" adıyla alanında uzmanlık bilgisi kullanan kişiler çalıştırmaya başladılar. Geçen hafta bazı gazetelerde yayınlanan bir haber, bana göre haber bulmakta güçlük çeken muhabirlerden birinin icadıydı: Habere göre sabah
Zaman Gazetesi
-Çekirge bak, DTP için kapatma davası açılmış; sen bunu önceden tahmin etmiştin, bravo... -Tebrike değecek bir durum yok hocam; o kadarını ilkokul çocukları bile tahmin edebilirdi. Bu kadar çıkıntılı lâflar sarf edildikten sonra böyle bir davanın açılmaması sürpriz olurdu zaten... -Ne yani, ben ilkokul çocuklarından daha saf mı oluyorum böylece?
Zaman Gazetesi
Ülkemizin her zamankinden daha çok birlik ve beraberliğe ihtiyaç duyduğu şu günlerde bazı basın kuruluşlarını güvenilmez bularak toplantılarımıza çağırmamanın, ne özde ne de sözde doğru bir tutum olmadığını görüyor, müsait bir adım atmak üzere hazırlık yapıyordum ki... bir baktım toplantıya zaten gelmemişler. Ee, haliyle yapacak bir şey kalmamıştı... * Doğrusunu isterseniz