Zaman Gazetesi yazıları
Zaman Gazetesi
"Türk milliyetçiliği, tarihî süreç içinde 'ötekiye' yaygın nefret duygusu geliştirerek ve ötekiyi aşağılayarak gelişti. Dünyadaki örneklerine benzer bir biçimde, nefret edilene karşı her türlü şiddetin meşruluğunu savundu. Irkçı milliyetçilikler nefretle yönetilirler ve bu nefretin yöneldiği kurban ya da kurbanlar her zaman oldu. Nefretle yönetilen bu milliyetçiliğin son
Pazar Keyfi
Biliyorsunuz, refikimiz Yeni Şafak, okuyucularına Sevgililer Günü için özel bir ek verince gazetede minik çapta bir deprem yaşandı. İlâveyi görmedim; bazı yazarların, "bize yakışmadı" sıkıntısı ile işi, okuyuculardan özür dilemeye kadar vardırmasını buruk bir tebessümle izledim. Böyle günlerin aleyhinde olanların nasıl homurdandığını artık ezbere biliyoruz: "Hıristiyanlık gelenekleri,
Zaman Gazetesi
"Uzaylı" yanlış kelime; ilk uzaylı müzik ve fikir adamımız Mustafa Topaloğlu, "aslında hepimiz uzaylıyız" tesbitiyle yıllar önce, dünyalıların da uzaya ait olduğunu intelijansiyamıza hatırlatmıştı. Bahsedeceğim uzaylı, işte tam da bu mânâda "dünyalı" filan değil; resmen ecnebî, daha doğrusu dünyalı olmayan bir yaratık. Geçenlerde uçan
Zaman Gazetesi
Düşünüp taşındım; neticede sansürcünün biri olduğuma karar verdim. Gönlüm isterdi ki modaya uyup ben de "sünsüre hayır!., bu çağda sansür olur mu?.., fikir hürriyeti on paralık ediliyor!" diye ortalığı velveleye veren liberal ruhlu köşe erbâbıyla hemdert olayım. Kalbimi dinledim: "Boşver" dedi. Boşveriyorum. Sansüre karşı olmanın, küçük
Zaman Gazetesi
Sultan Abdülaziz'in 130 seneden beri bir sandıkta bekleyen kanlı elbiseleri bize, ölümünün intihar veya katil yoluyla gerçekleşmesinden çok, dört gün önce bir hükümet darbesine uğradığı gerçeğini yeniden hatırlatmalıdır. Siyasetleri beğenilmeyen kişiler, demokratik ülkelerde seçim mağlubiyetlerinden sonra köşelerine çekilip hâtıralarını yazıyor veya o güne kadar hep erteleyip durdukları hayatlarının
Zaman Gazetesi
Herhalde emekli generallerden birisi olsa gerek, Cumhuriyet'e yirmi senelik vade biçmiş. Haberi ilk elden okumadım, ayrıntılarını bilmiyorum ama zannıma göre, "bu gidişle yirmi sene sonra Cumhuriyet zora girer" mânâsında söylenmiş bir söz, bir ikaz olmalı. Askerler, genellikle zihinlerinde "Cumhuriyet" kavramıyla devleti özdeşleştirirler ama ben
Pazar Keyfi
Demokrasinin en hoş tarafı, sıradanlığından kesinkes emin çok alçakgönüllü birine bile, "memleketi ben de yönetebilirim" duygusunu hissettirmesidir; demokrasilerde yönetme şans ve zevkini elbette herkes kullanamıyor ama olsun; o da bir murattır heveslisi için.Herkesin eşit ağırlıkta oya sahip olduğu genel seçim usûlünün icadından sonra kalabalıklara "ben de
Zaman Gazetesi
-Gel bakalım Çekirge; sana verdiğim ödevi yerine getirdin mi, eveeet, şimdi söyle bakalım... -Üstadım, beni sınamanıza gerek yoktur; ezberlerimi tamamladım. İstediğiniz basın açıklamasını elifi elifine tekrarlamaya hazırım; hatta daha fazlasını bile. Meselâ bir konu başlığı veriniz; ben o konuda Sayın Cumhurbaşkanımızın neler söyleyebileceğini % 95 isabetle tahmin edeyim... -Niçin % 100 değil
Zaman Gazetesi
- Aziz üstadım, görüyorum; her zamanki gibi çok meşgulsünüz ama benim de size bazı sorularım var. Aslında siz hoca, ben çömez olduğuma göre soruları hep benim sormam gerekiyordu... - Haklısın çekirge evlâdım, haydi sor bakalım soracağını. - Hocam, ulusalcılıkla milliyetçilik arasındaki farkı ben bir türlü anlayamıyorum meselâ? - Turnalar hep
Zaman Gazetesi
Seçim sath-ı mailine girdik; vizyon, proje değil ideoloji tartışıyoruz, hem de incir kabuğunu doldurmaz cinsinden; ve dikkat ediniz, bu tartışmalar dedikodu programlarına, futbol geyiklerine dadanan sıradan insanların bile anlayacağı bir seviyeden yürütülüyor.Sen hainsin, yok sen kafatasçısın vesaire... Kırk defa tekrarlasak da nâfile: Milliyetçilik üzerinden siyâset yapmak ve yürütmek yanlıştır;
Pazar Keyfi
Perdeleri sonuna kadar açtım; elimden gelse pencereleri de açacağım ama o kadar cesaretim yok. Kar yağıyor yahu, kar yağıyor! Nihayet doğru dürüst, sindire sindire, savura savura teşrif etti hazret. Göresimiz gelmişti, meraklanmıştık, burnumuzda tütüyordu. Birkaç dakika serpiştirip geçtiği oldu daha evvel, hatta dağı taşı beyaza da boyadı ama gönülsüz; ardından
Zaman Gazetesi
Bugünlerde yatmadan önce Ahmet Cevdet Paşa'nın Tezâkir'ini okuyorum. Paşa'nın Osmanlı bürokratik Türkçesi'ne kazandırdığı irtifâ müthiştir; yarım sayfalık cümlesini failden fiilden kopmadan su gibi okur ve kavrarsınız. Evvelce Türkçe temrini niyetine okuduğum Tezâkir'de bugünlerde başka bir boyut dikkatimi çekiyor; Paşa, devletin