Zaman Gazetesi yazıları
yorum
Yakın tarihte olup bitenlerin Türk kamuoyu için hâlâ "son dakika" cinsinden gündelik haber lezzetiyle anlaşılıp tartışılması, resmi ideolojinin en azından tarih karşısında rasyonellikten kaçınma tepkisinde ısrarcı olduğunu gösteren önemli bir örnektir. Peşinen anlaşılmalı ki hiçbir tarihî olgu, Cumhuriyet'in meşruluğuna gölge düşüremez; en azından bilim ve mantık
Zaman Gazetesi
"Bunca tarihi gerçek karşısında sen Bülent Ecevit olarak oturduğun yerden doğrul ve 'Vahdettin hain değildir' diye ifşaatta bulun! Hem de bunları Fethullah'ın gazetesine söyle!" ... Yukarıdaki satırları herkesin erişebileceği ve okuyabileceği bir gazetede iktibas etmek, ahlâken yanlıştır. Bunu kabul ediyorum; yapmamam gerekirdi. Çünkü bir tabible
Zaman Gazetesi
İstanbul'da kaç kişi yaşıyor; bu sayının hakikatine değme "sayım"lar bile erişemiyor çünkü İstanbul'da yaşayanların mühimce bir kısmı her sayımda, hemşehri derneklerinin düzenlediği özel turlarla köylerine, beldelerine gidip orada sayılmayı ve dolayısıyla "İstanbullu" kimliğini reddi tercih ediyorlar. Kağıt üstündeki rakamla fiili durumun
Zaman Gazetesi
Meslek liseleriyle ilgili son YÖK kararı anlaşılır gibi değil; tutarsızlığın birkaç türlüsü iç içe. Bu muğlaklıktan benim çıkardığım sonuç, Türkiye'de eğitim planlamasının "kervan yolda düzelir"den ziyade, "kervan duruma göre yeni şekiller kazanabilir" gibi bir prensipsizliği aksettirdiği şeklinde. Birisi çıkıp mertçe, "meslek lisesine
Zaman Gazetesi
Havalar da bir sıcak, bir sıcak!Bunu herkes biliyor ve farkında; bir yazar, günlük yazısına böyle başlıyorsa iki ihtimalden bahsedilebilir; ilki yazarın konu bulmakta sıkıntıya düşüp, aklına ilk gelen cümleyi karalayarak "arkasını nasıl olsa getiririm" çaresizliğine sarılmasıdır; ikinci ihtimâl ise havaların gerçekten, yani haber değeri teşkil edecek derecede
Zaman Gazetesi
Dün kaldığımız yerden devam edelim; Evet, bir "Batı Müslümanlığı" var ve Türkiye'de İslam adına fikir üretenlerin bu olguyu nazar-ı dikkate alması gerekiyor. Bu hususu Bosna'yı yakından bilen, tanıyan, en azından birkaç ay orada yaşayan birinin yazması ne güzel olurdu. Benim çok uzaklardan hissedebildiğim fark,
Zaman Gazetesi
Köşe yazılarının bir kenarına fotoğraf koymak adetten değildir genellikle; öyle bir imkân olsa, editörümden Aksiyon dergisinin son sayısının (sayı 553, fî bereket), 40. sayfasında, Adem Yavuz Arslan'ın imzasını taşıyan "Dinmeyen acı: Srebrenitsa" başlıklı haberdeki fotoğrafı iliştirmesini rica ederdim. Bizim yorum sayfası, her yazarına 3500 vuruşluk bir
Zaman Gazetesi
Fesübhanallah! İstanbul'da Mimarlar Kongresi olmasa, pek çok gazete ve yayın organı, mimarlıkla ilgili problemlerimizin varlığından haberdar olmayacaktı. AB'ye girme mantığımıza benziyor bu: "Abi ben de biliyorum AB'den bize bir hayır gelmeyeceğini ama bu sayede bak ne kadar reform kanunu çıkarıldı!" diyenler de
Turkuaz
-Düsse! Severler güzeli genç ise; haydi bakalım Denizciğim, sıra senin. Tek kapıya gele at ki göreyim halini. -Haydi kemik, kapat şu Hasan'ın ağzını. Dört cihar atsam ne olur? Hasan berhava olur! -Gele! Bu oyun marsa gidiyor Deniz Bey; gel bükemediğin bileği öp. Yiğit kendini ezdirmez. Cehari dü ile
Zaman Gazetesi
Londra'daki dört patlamanın daha dumanı dağılmadan ajanslar faili ilan etti: El Kaide. Bu teşhisin doğru veya yanlış olması artık önemli değil. Şüyuû vukuundan beter denilen hâl budur. Sokaktaki Batılı adam, Kaide'nin İslâm dünyası içinde nasıl sun'i ve zorlama bir parantez teşkil ettiğini düşünmek zahmetine
Zaman Gazetesi
"İlk yılın hemen hemen tümünde hiçbir şey yazmadım, yazamadım. Bu, araştırma, muhakeme etme ve hüküm verme yılıydı. Sanırım ilk notlar 1984'te yazıldı; ardından bu yazma işlemi yaklaşık beş yıl boyunca her gün devam etti. Bildiğim kadarıyla son not 3676 numaralı ve 30 Eylül 1988 tarihlidir. O dönemde
Zaman Gazetesi
Dünya mimarları kongre için İstanbul'da bir araya geliyor; bu büyük organizasyon, "mimari" fikri üzerine zihnen yoğunlaşmamızı sağlar mı acaba? Bu, biraz da basının yaklaşımına bağlı. İşini seven, mesleğine saygı duyan ve yaptığı işin "ne idüğü" hakkında düşünen birkaç mimar tanıdığım, gençlerin mimarlık eğitimine yönlendirilmesi