Zaman Gazetesi yazıları
Zaman Gazetesi
Sevgili okuyucularım, toplumun nabzını iyi tutan ya da tutmaya çalışan bir gazeteciyim (yani aslında tam karar veremiyorum...). Önüme her gün bir miktar bilgi ve belge gelir (günlük gazeteler, dedikodu yayan internet sitelerinin dedikodu bültenleri, spam niteliğindeki e-postalar; bülbüller, kırlangıçlar...). Özellikle kamu görevlilerinden, bürokratlardan gelen bilgiler her açıdan çok önemlidir. (Kamu
Zaman Gazetesi
Borrell meâlen demiş ki, "AB'ye katılmak için yaptığınız reformlar hayranlık uyandırıcı"; "ama"nın ardından nasihat faslı geliyor, "şunu şöyle, bunu da böyle yapmalısınız!" Bu bakış açısının Afrika'yı "kolonize" etmeye memur bir misyonerin etrafındaki siyah derili insanlara hitab şeklinden
Turkuaz
Tounch Bey'in tadı yoktu o pazar sabahı. Sokaktan gelen gürültüye kulak kabarttı. "İnsaf yav, resmen sevindirik olduk, kutlama dediğin üç gün-beş gün olur; bunlar altı aydır hâlâ sokaklarda konvoy yapıp klakson öttürüyorlar". Hışımla kalkıp pencereyi açtı. 122. kattan sesinin duyulması ihtimâli yoktu ama yine de bağırdı,
Zaman Gazetesi
ABD'nin Ankara Büyükelçisi Edelman'ın, bu dini liderler için bir resepsiyon verdiğini ve basından anlaşıldığı kadarıyla Türk Hükümeti yetkililerinin de resepsiyona katılmayacağını belirten ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Richard Boucher, "Bunu not ettik. Ancak aynı zamanda, Dışişleri Bakanı Abdullah Gül'ün, Ankara'da heyetle bir
Zaman Gazetesi
17 Aralık tarihine atfedilen önem, eğlenceli boyutlara ulaştı. İşiten "milât" zanneder. Borsa erbâbının sancılı hâlinden 17 Aralık'ta tatlı yerine "şallama" ile yetinmek zorunda kalacağımız anlaşılıyor. AB Yanlılarının en büyük endişesi ise açıklanacak raporda Türkiye'deki AB aleyhtarlarının güçlenmesine yarayacak sivri lâfların yer almaması.
Zaman Gazetesi
TÜBA (Türkiye Bilimler Akademisi), Başbakanlık'a bağlı özerk bir kuruluş, görevi, ülkeyi yönetenlere ilmi konularda danışmanlık yapmak, yol göstermek. 1993'te kurulan TÜBA'ya , bugüne kadar hiçbir hükümet danışmamış. Milliyet'in haberine göre kurumun başkanı Prof. Dr. Engin Bermek, bu durumu eksiklik diye niteliyor; son iki
Zaman Gazetesi
Kitlelere taraftarlık ruhu aşılamak, birileri için para ve güç anlamına geliyor; taraftar için yegâne tatmin tuttuğu takımın başarısına sevinip övünmek ve ait olduğu taraftar kitlesinin manevi sıcaklığına sığınmaktan ibaret. Ahmet Selim'in futbol yazılarını hatırlayınız, hepsi de kültüre, şahsiyet kazanmaya, bütünlük inşâsına ve edebe dair konulardır; çünkü futbol da
Turkuaz
İllet olduğum bir şehir efsânesini mecbûren tekrarlamak zorundayım; "Sinema filmi sinemada seyredilir"miş! Biz sinema görmemiş bir kuşak değiliz ki kardeşim, 60'lı yılların sinema imparatorluğunu görmüş ve yaşamış bir kuşağız. Belki bıkkınlıktan, belki zamâne teknolojisinin evde de sinema seyrini mümkün kılmasından mıdır nedir, bu yaştan sonra
Zaman Gazetesi
İki haber aynı gün haber bültenlerine düştü: Colin Powell'ın İran'ı elindeki nükleer silahları füzeyle atılabilecek kabiliyete yükseldiği yolundaki suçlaması ile Vladimir Putin'in "artık kıyamet bombamız var; böylesi ne yapıldı ne de bundan sonra yapılabilir" sözleri aynı güne denk geldi. Bu garip tesadüfün
Zaman Gazetesi
"Hepimiz Bizans'ın çocuklarıyız" demiş Fransa Cumhurbaşkanı Chirac; Chirac bu hüküm cümlesini, Türklerin de Avrupalı sayılması gerektiğini savunmak sadedinde sarf etmiş. Böylece "Bizans" aracılığı ile tarihteki Roma kavramına, en azından siyâsî mânâda Avrupalıların ve Türklerin müşterek menşei olarak atıfta bulunuluyor. Chirac'ın politik bir
Zaman Gazetesi
Gecenin en tatlı uykularını şafağa yakın saatlerde bölen sahur safâları bitti; sahur ki annelerin zamanıdır; herkesten evvel uyanan, ocak tüttüren, tencere kaynatan, aza-çoğa bakmadan sofra donatan ve herkes yemeğini bitirip el ayak çekildikten sonra düzeni eski haline getiren onlar. Bir tas yavan çorbanın yanına bir dal maydanoz, iki yaprak yeşil
Zaman Gazetesi
"Bayramınızı tebrik ederim" mâhiyetinde iki satır kuru kutlama metninin üstüne seksen-yüz tane adres yapıştırıyor, "gönder" tuşuna basıyorsunuz ve böylece bir sürü insana aynı anda tebrik yollamış oluyorsunuz. İleşitim âdâbı deyip duruyoruz; böyle haberleşmenin edebe yaraşır tarafı yok. Tebrikin alıcısı kendini sıra mâmulâtı gibi hissediyor bir kere.