Zaman Gazetesi yazıları
Zaman Gazetesi
Yakın zamanlara kadar Türkiye'de 100 kilovat'tan fazla elektrik tüketimini cezalandırılan bir fiyatlandırma politikası uygulanıyordu; târife hâlâ geçerli midir bilmem? O günlerde ülkenin müthiş bir enerji krizi ile karşı karşıya olduğu haberini yayan felâket tellâlları vardı ve çözüm olarak Türkiye'nin âcilen dışardan daha çok tabii
Turkuaz
İnternet çıktı çıkalı yazarlığın fiyakası uzun sürmez oldu; "Necibe" yazısıyla nice evlenme hazırlığı yapan "ortalama Türk erkeği"nin beklentilerine tercüman olmanın ve onlardan gelen teşvik ve takdir mesajlarının hazzını sindirmekle uğraşırken posta kutusuna düşüveren bir mektup, meselenin hiç de şakaya gelir tarafı olmadığını gösterdi. Önce mektubu
Zaman Gazetesi
Kâzım Kartal ölmüş; Türk sinemasının kötü adamları birer birer aramızdan ayrılırken Yeşilçam'ın beyaz perdesini de karartıyorlar. Garip olan şu: Eski filmlerde Erol Taş, Hüseyin Baradan, Danyal Topatan, Ahmet Tarık Tekçe, Bilal İnci gibi kötü adamların "kötülük olsun" diye giriştiği icraatları şimdiki nesle komedi gibi görünüyor; demek
Zaman Gazetesi
Cumhurbaşkanı, özel okullara yoksul ve başarılı öğrencilerin MEB kanalıyla yerleştirilmesini öngören kanunu veto edeceğine özel okullar hakkında suç duyurusunda bulunsa herhalde daha az tartışılır bir karar vermiş olurdu. Bakanlığın uygulaması teknik açıdan tenkide şâyan noktalar ihtiva edebilir; bu gibi hususlarda Cumhurbaşkanı'nın itirazını dile getirmesi de tabii karşılanırdı fakat
Zaman Gazetesi
Yakın zamanlara kadar halk arasında, felsefe okuyanın "kafayı sıyıracağı" yolunda bir bâtıl inanış mevcuttu ve bu kanaat, felsefe tahsilinin insanda mutlaka inanç buhranına yol açtığı aksiyomundan kaynaklanıyordu. Her bâtıl itikat, kendisini destekleyen istisnai hadiselerden güç aldığına göre böyle birkaç hadise yaşanmış olsa gerektir ama bu önyargıyı besleyen başlıca
Zaman Gazetesi
PKK meselesi sahneye çıktığında devletin aklına gelen ilk çare ile "Eve Dönüş" adı verilen kanunla seçtiği üslûp birbirinden çok farklı. Eruh baskınından bu yana yirmi yıl geçmiş; olayların başlangıcı ile bugün gelinen nokta arasındaki yaklaşım farklılığı dikkat çekecek derecede bâriz. Halk arasında dillendirilen, "Apo üç"beş
Zaman Gazetesi
Hayli asabi ve hışımlı tenkidler sıraladıktan sonra muhafazakârlığın yeniden tarif edilmesi gerektiğini ileri süren Etyen Mahçupyan'a hak veriyorum; unutulmaması gereken nokta odur ki, bizde bu gibi kavramların târifi zaten yoktur ve biz bu kavramların içini, kendini muhafazakâr, sağcı, liberal veya solcu diye niteleyen kişileri göz önünde tutarak, "
Turkuaz
Orta yaşlı, çelimsiz ama belli ki sırım gibi bir adam vardı ekranda; üstünde de "yakın döğüş" ustalarının giydiği cinsten bir kıyafet. Aralarına çıta konularak üst üste dizilmiş bilmem kaç tane dar kesimli mermer plakaya âniden dirseğiyle vurmasıyla alayını birden kütürdetmesi bir oldu. Ardından bir daha, bir daha. Meğer
Zaman Gazetesi
Herkül Millas'ın Zaman'da yayınlanan "Milliyetçilik" başlıklı yazısı, muhtevasından ziyade zihin âlemimizin zaafiyetli bir boyutunu ortaya çıkardığı için önem kazandı; aynı yazı "sol liberal" tandanslı bir gazetede neşrolunsa tepkiler farklı olacak ve belki hiç tepki uyandırmayacaktı. "Milliyetçilik aleyhtarı böyle bir yazı Zaman&
Zaman Gazetesi
En insaflı hesapla gazetelerin beşte biri, bize aslında mevcut olmayan zâhiri bir dünyadan haberler yetiştirmekle kendini sorumlu sayıyor: Spor, daha doğrusu futbol sayfalarından bahsediyorum; her gün en az iki gazete sayfasında aynı takımdan bahsetmenin hâsılı saçmalamaktır. Gazete ve televizyon editörleri müşterinin nabzını tutmak zorundalar bir yerde. Denildiğine göre Fenerbahçe haberlerinin
Zaman Gazetesi
Benim yaşımdakiler "Yurttan Sesler" kuşağı sayılır. Altmışlı yılların iyi radyo dinleyicilerinin kulak repertuvarı, en azından üç"beş pop müzikçisine zekâtı dağıtılacak kadar zengindir; ihtisas merakından değil efendim kulak dolgunluğundan. Şimdi idrak ediyorum ki bizim kuşağın vatan mefhumu, Yurttan Sesler Korosu'nun yedi iklim dört bucaktan derlediği
Zaman Gazetesi
Bizde gecekondu, şehir görgüsü ve parası olmayan köylülerin Hazine arazisini işgal ederek şehir hayatına tutunma gayretlerini temsil eden bir sembol kavram olarak karşılık buldu ve yerleşti. 70'li yıllarda gecekonduya alternatif olarak sunulan çözüm, imar planlarına ve fenni inşaat teknolojisine uygun tarzda yapılmış meskenlerdi. Bugün, mevzuata uygun inşâ edilmiş