Zaman Gazetesi yazıları
Turkuaz
Haylidir böyle gülmemiştim; ismi lâzım değil, bizim pop şarkıcılarından biri, vaktiyle bir tarikata girmiş: Sâkin olunuz, öyle sizin bildiğiniz tarikatlerden biri değil bu; Atlanta tarikatı. Dikkat ederseniz ismi son derece "çağdaş ve global" çağrışımlar taşıyor, öyle Halvetiyye, Celvetiyye, Nakşıbendiyye cinsinden "dinci" bir tarikat değil. Eğer yanlış
Zaman Gazetesi
Amerikalı gazeteci Nick Ludington'un Radikal gazetesinde yayınlanan görüşü ile başlayan "kaliteli gazete" tartışması münasebetiyle Türkiye'nin mühim zihnî problemlerinden birinin de basın hayatımız olduğunu yeniden hatırladık; hatırlamamak ne mümkün dediğinizi duyar gibi oluyorum. Herhangi bir sebepten ötürü sekiz"on gün gazeteden televizyondan uzak duranlar,
Zaman Gazetesi
Bir topluluk nasıl millet haline gelir? Ne idüğünü bilmeden "aydınlanmacılık"ı savunanlara göre bulgur, durduğu yerde pilav olmaz; pişirmek gerekir. Toplum mühendisliği dediğimiz işkolu böyle hayat bulmuştur; toplumu eğitirsiniz, biçimlendirirsiniz, kafalarını aydınlatırsınız, onlara nasıl davranacaklarını, hangi durumlarda nasıl tepki vereceklerini öğretirsiniz: Neye göre ve hangi prensiplerin ışığında? Aydınlanmacılar
Turkuaz
"Kamp yönetmeliğini getirdin değil mi; güzel... Ne bu yahu? böyle yönetmelik olur mu; o"oo olmaz böyle şey kardeşim, devlet kampı değil sanki Ringo'nun dinlenme tesisleri? Yaz bakalım... "Ama sayın bakan eski yönetmelik... "Bırak eski yönetmeliği; eski yönetmelik matah bir şey olsa devlet bu
Zaman Gazetesi
Bizim tarafın, "meselenin çözümünü tarihçilere bırakalım" tezi, tez değil bir kere; lâf! Hiçbir siyasi meselenin çözümü tarihçilere bırakılamaz, bırakılmamıştır. Ne zaman Amerikan Kongresi'ne şu mâhut "Ermeni soykırımı tasarısı" sevkedilse öyle olur; bizimkiler hemen Atlantik ötesine "Heyet"i nâsıha" cinsinden parlamento heyeti
Zaman Gazetesi
"Batı" kavramı, bizim Jöntürk takımı için II. Dünya Savaşı ertesine kadar Avrupa odaklı bir mânâ çerçevesi içindeydi; ikbâlini AB'de görenlere bakılırsa, bugün de kavram aynı çerçevesini koruyor gibidir. Oysa ki Avrupa, II. Dünya Savaşı'ndan sonra politik, fikri ve kültürel ağırlığını kaybetti: AB'nin
Zaman Gazetesi
Adı üstünde zaten, "uyum paketi", kime, niçin nasıl uyacağız; iki asırlık tarihimiz, adımlarımızı Avrupa'nın gidişatına uydurmak için yaptığımız "ayak değiştirme" manevralarıyla dolu. Dile kolay, iki asırdan beri Avrupalılar gibi olmak için mütemadiyen ayak değiştiriyoruz. 7. değil 77. uyum paketini çıkarsak nâfile; zira bu paketlerde
Zaman Gazetesi
Medeniyet şifrelerinin, kültür kodlarının cahili topluluklar, "fil"i tarif ederken işte aynen böyle davranırlar; kimine göre kuledir, kimine göre yelken. Prisma diye bir teşekkülden bahsediliyor; şirket mi, tarikat mi? Gerçekte ne idüğünün ehemmiyeti yok. Manevi ihtiyaçlarını târif edecek tâkât ve vakit bulamamış insanların belli bir yaşta tıkanıp kalmaları,
Turkuaz
Kokuların olmadığı bir dünyada yaşıyor olabilirdik pekâlâ. Hüznün bile resmini yapabilen bir ressam günün birinde bulunabilir ama altında kuru tezek yanan bir sacın üstünde pişen yufkanın kokusunu resmedecek sanatçı anasından hiç doğmayacaktır. Koku ne işe yarar öyleyse; yoksa gülün gülden nâzik hâtırı için mi yaratılmıştır? Koku vardır çünkü eşyâyı niteler;
Zaman Gazetesi
Bir hafta önce bu sütunda yayınlanan "Askerliğin bedeli olmaz" başlıklı yazım, alışageldiğim okuyucu tepkileri ortalamasında küçük çaplı bir patlamaya yol açtı. Fenerbahçe ve Kürt meselesinden sonra benim için mayınlı tarla sayısı böylece üçe çıkmış bulunuyor; eğer genç okuyucu takımı ile iyi geçinmek istiyorsam, bir daha "askerliğin bedeli
Zaman Gazetesi
Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nin yedinci cildi de yayınlandı. Yapı Kredi Yayınları'nın bu hizmeti, gazete köşelerine sıkışmış küçük teşekkürlerle geçiştirilecek cinsten değil; hâfızasını kaybetmiş bir insana, ömrünün on senelik kısmını yeniden hatırlatmak cinsinden bir şey: Seyahatnâme'nin bende bıraktığı tesir, tam mânâsıyla bir hâfıza tazeleme ameliyesidir. Meraklısı
Turkuaz
Nasıldı o; "Bir mektep bin hapishane kapatır". İki kere iki dört gibi bir şey; "yağmura şemsiyesiz çıkarsan ıslanırsın" veya "kıştan önce sonbahar gelir" gibi bir müteârife (müteârife, "axiom"un Türkçesi, doğru olmadığını araştırmanın enayilik sayılacağı, ortada güneş gibi duran gerçekler hakkında beslediğimiz