Zaman Gazetesi yazıları
Zaman Gazetesi
Kavramların canına okumuşuz, farkında değiliz. Herkes "güven"den bahsediyor. Bunalımı karşılıklı güvenle aşabilirmişiz; teşhis doğru, içi boş. İsteyenler fantezi kabul etsin, hâl-i pür melâlimizin tetikleyici sebeplerinden birisi, o yersiz ve mânâsız dil devrimidir. "Ha güven, ha itimad, ne fark eder" diye diye bu günlere geldik. Milletçe
Zaman Gazetesi
Hep onlar bizlerle eğlenecek değil; biraz da biz onlarla eğlenelim. Sizlere bugün Ibnü'l-Cevzî'nin "Kitabu'l Hamkâ ve'l-Mugaffilin", yani "Ahmak ve Gafiller Kitabı"ndan(*) bazı anekdotlar seçtim. İsimler ve hadiseler çok eski; fakat hayal gücünüzü işletirseniz içlerinden çoğunun hâlâ yaşadığını
Zaman Gazetesi
Aslında bizim gibi "reaya" takımının üzerine vazife olmasa gerektir lakin "tam bağımsızlık" denilen kavramın, Cumhuriyet'in temel ilkeleri arasında yer alıp almadığı meselesi fena halde kafamı kurcalamaya başladı; görünüşe bakılırsa "temel ilkeler"e, siyaseten tam bağımsız olmasak bile bir şey olmuyor. Eğer "
Zaman Gazetesi
Kara Kuvvetlerimizin 2210. kuruluş yıldönümü kutlu olsun. Böyle kesin tarihlerin nasıl hesaplandığı hep zihnimi karıştırmıştır zira Osmanlı Devleti gibi bir tarih devinin kuruluş tarihi bile hayli tartışmalıdır. İtibari tarihler tartışılabilir ama Türk Silahlı Kuvvetleri'nin en köklü ve sürekli devlet kurumlarından ilki olduğu su götürmez bir gerçektir. Bu vesile
Zaman Gazetesi
"Otuz yıllık geçmişinde bu siyasi çizgi, üçü mahkeme kararıyla olmak üzere tam dört kere kapatıldı." cümlesini işiten herkes, "vay canına" çekmekten kendini alamayacaktır, "ne kadar tehlikeli bir şey olmalı ki, rejim, işi gücü bırakmış İslâmcı siyasetle uğraşıyor!" Bu çok yanlış ama alışıldık bir akıl
Zaman Gazetesi
Gölgesine uzandığım söğütü seyrediyorum; iktisadi ömrünü çoktan doldurduğu halde nasılsa unutulmuş, göğe doğru uzanan dik sürgünlerinin çoğu kurumuş. Enli gövdesi sert kabuklar bağlamış. İhtimal kesilse bile bir işe yaramayacağı için gölge etmesine izin verilmiş kaba saba bir ağaç. Karşıdan böyle görünüyor ama yanına yaklaştığınızda bu değersiz gövdenin sathında binlerce farklı
Zaman Gazetesi
Okuyucu sohbetlerinden birinde "Televizyon tartışmalarının faydasına inanıyor musunuz?" suali soruldu. Televizyon, hakikati aramak için elverişli bir vasıta değil; televizyon medyasının mukaddesi seyir, nâm-ı diğer "rating". Televizyon dilinde görüntü ve aktivite heyecanı taşımayan şeylerin değeri yok; yani sıradan şeyler, emek sarfı esnasında yaşanan alelade şeyler televizyon dili
Zaman Gazetesi
Zaman yazarları Anadolu'yu adım adım dolaşıyor; okuyucuları ile, Zaman Gazetesi'nin hakiki sahipleri ile tanışıyor, onlarla yüz yüze tanışıyor, suallerine cevap veriyor, hesap veriyor. "Gazetenin hakiki sahipleri" sözünün romantik ve okuyucuya rüşvet verir kabilinden sarf edilmiş boş bir kavram olmadığını anlıyor, görüyor. Ortaklar topluluğuna ifade
Zaman Gazetesi
Artık anlaşılmaya başlanmış olsa gerektir ki bizim yeni oluşumlara filan değil, "yeniden oluşmak"a ihtiyacımız var. Yeniden oluşmak, yeni oluşumlardan farklı. Bugüne kadar toplumu devlete yakınlaştıracak ve devlette temsil edecek kişi ve kadroların zuhuru şöyle cereyan ediyordu: Fiilen siyaset yapabilecek durumdaki lider adayları, siyasi iklimi koklayarak etrafına kendine
Zaman Gazetesi
Dikkat ettiniz mi; İstanbul'daki milli maçta yaşanan tribün krizini borsa iplemedi bile. Ne var ki devlet fikrini çok ciddiye aldıklarını sananlar, futbolcuların seremonide "şeref tribününe" sırtlarını dönmesi karşısında küplere bindiler. Ben bu "şeref tribünü" kavramını hiç anlayamamışımdır; sahada ticari ve sportif boyutu çok belirgin
Zaman Gazetesi
Britannica'nın tarifi aynen şöyle: "Sayı, ölçü veya ağırlıklarına göre belirlenebilen mislî eşyanın, devletin müsaade ve kontrolü altında ve özel hukuk kuralları çerçevesinde alınıp satıldığı, ticarete mahsus yer". Mislî'den kasıt "fiyatta büyük bir fark olmadan benzeri bulunabilen" demek. Yani rekabete açık, emtia cinsinden
Zaman Gazetesi
Karısının ceberrutluğundan yakınan bir kılıbığa kahvede akıl vermişler: "Şuradan bir kedi yakalayıp torbaya koyarsın. Eve götürürsün. Karın itiraz eder etmez kediyi bacaklarından tutup ikiye ayırırsın. Gör bakalım daha sesini çıkarabiliyor mu?" Adam denileni aynen yapmış. Hanımı daha, "Nerden buldun bu pasaklı kediyi, al götür geldiği yere."