Zaman Gazetesi yazıları
Zaman Gazetesi
25 Mart tarihli "İstiklal-i Tam..." başlıklı yazıya, doğrusu hiç ummadığım bir mahfilden ilgi gösterildi: Sayın Doğu Perinçek telefonla arayarak, Can Dündar'ın mehaz gösterdiği kitabın kendisi tarafından (Kaynak Yayınları) yayınlandığını söyledi; Sayın Perinçek'in verdiği bilgiye göre Mustafa Kemal Paşa'nın 15-19 Ocak 1923 tarihlerinde
Zaman Gazetesi
Birileri, şu bizim Türkiye'nin adını "Turkey" yapmış; aman ne akıllar, ne büyük zekavetler? Dar-ı dünyada ite-kakıla da olsa kendimizi rahat hissedebildiğimiz tek coğrafya parçasına "isim koyma" hakkından uşakça bir tabasbusla vazgeçiyor, "Türkiye" ismini bir kısım firenge içindeki küçük "i" ve
Zaman Gazetesi
Samsun'da toplanan 8. Türk Kurultayı'nın, "Türk basını"nda uyandırdığı tesiri anlamlı buluyorum. Gazeteci tabiriyle "etekten" verilen, nezaket kabilinden kotarılmış zoraki haberler; heyecansız, perspektifsiz değerlendirmeler. Türkiye bütün dikkatini, içine milletvekili maaşları ile ilgili düzenlemenin "hassasiyetle" yerleştirildiği anayasa değişikliği aranjmanına teksif etmiş
Zaman Gazetesi
Bir insanın veya insan topluluğunun işini doğru-dürüst icra etmesinin adı ne zaman "Batılılık", "çağdaşlık", "evrensel değer" oluverdi? Galatasaray'ın orta sınıf bir İspanyol takımına kendi evinde dört gol atması bir kere daha değer yargılarımıza kısa devre yaptırdı. Bazen topluluk halinde yaşamayı yeni öğrenen
Zaman Gazetesi
Hayır; akıl sağlığımızı bozmanıza izin vermeyeceğiz, direneceğiz; aldırış etmeyeceğiz, ciddiye almayacağız; kum havuzuna kurduğunuz sekizinci sınıf tiyatro sahnesindeki ucuz dramalarınızda taraf değil, seyirci bile olmayacağız! Yani olmamalıyız! Biz cambazhane seyircisi, kumpanya müşterisi miyiz? Daha geçen hafta 69. maddeyle yatıp kalkıyordunuz; temyizi kabil bir mahkeme kararından sonra ne oldu ki dikkatleriniz
Zaman Gazetesi
The Times'ın asparagası ile yüz yüze değilsek, İngiltere Başbakanı Tony Blair'in Kur'an'ı üç kere baştan sona okuduğu haberine inanmamız gerekiyor. Haberin sunuluş tarzı, akla hemen şu muzip nükteyi getiriyor: "Bizimkilerin siftahı var mı acaba?" Haberin altındaki spotta Blair'in
Zaman Gazetesi
İskender Iğdır... Gerektiğinde sağa-sola bakmadan, fark edilmek endişesiyle öksürük akordu yapmaya tenezzül etmeksizin elini taşın altına sokmaktan çekinmeyen bir delikanlı, bir "adam!" Onu sağlığında değil de, trajik ölümünden sonra fark etmekten ötürü üzgün değilim; aslında gerçek kahramanlar bilinmeyen ve bilinmek istemeyenlerdir. İmaj ve şöhret budalalığının insanları zıvanadan çıkardığı
Zaman Gazetesi
Erdemli bir toplum olmayabiliriz; bu, çok su götürür bir hüküm; ama gerçek ne olursa olsun, erdemle nisbetimiz ne kadar ikiyüzlü ve riyakar olursa olsun erdemi taklid etmeye, erdemli imiş gibi davranmaya mecburuz. Müteal değerlere inancını kaybettiğinde, insan çekilmez bir mahluk oluyor. "Cumhuriyet fazilettir." sözü bir tespit değil, temenni;
Zaman Gazetesi
Geçenlerde bir ilmi makale okudum ve şaşırdım; Uğur Mumcu'nun katledilmesinden sonra Atatürkçü Düşünce Dernekleri'nin sayısı neredeyse on kat artmış (rakamı tam hatırlamıyorum, 7 iken 70'e yükselmiş gibi mesela). Atatürkçü düşünceyi savunmak için kurulan bir derneğin popülerliğe kavuşması, niçin sevilen bir yazarın katlinden sonra mümkün
Zaman Gazetesi
Hoşbulduk Kurtul Bey, çok naziksiniz; beni bu programa davet ettiğiniz için teşekkür ederim; önemli ikazlarım olacak, onları dile getirme fırsatı bulduğum için çok sevinçliyim. Şimdi durum şöyle Kurtul Bey; oooh, beylerin canı sıkıldıkça bir okul açıyorlar. Yahu okul açmak öyle kolay mı? Hem okul açmak da ne demek oluyor; bunlar
Zaman Gazetesi
Devlet, kurulduktan sonra halkın içinden gelen temsilciler aracılığıyla ve vekalet usulüyle işleyen bir hükümranlık değil; böyle devasa bir hükümranlık cihazının, böylesine değerli bir kudretinin başıboş bırakılacağı düşünülemez elbette: Onun "daimi" sahipleri var ve devlete temellük edenler, ellerinde tuttukları gücü demokrasinin centilmenlik kaidesi gereğince başkalarına devretmeyi düşünmüyorlar. Bizim demokrasi
Zaman Gazetesi
Dışişleri Bakanımız Sayın İsmail Cem, Die Welt'e verdiği beyanatta Hariciye bürokrasisinin ve siyaset seçkinlerinin derin psikolojisini aşikar eden önemli sözler söylemiş: "AB'ye üyeliğimiz çok uzak değil. Birliğe tam üye olarak alınmamız 15 yıldan daha uzun sürmez." On sene sonraki dünyayı tasavvur edemeyen bir siyaset