Zaman Gazetesi yazıları
Zaman Gazetesi
Şehre 20 kilometre uzaklıkta, volkanik olması lâzım gelen iri kaya püskürtülerinin ortasından geçen cılız derenin açtığı vadi tabanındaki söğüt yeşilliklerine tutunmuş avuç içi kadar bir yer; çermik. Öhlez dere yatağının hemen kenarından kaynayan gazlı suyu ilk kim fark etmiş bilinmez; kaynağı biraz genişletip etrafını çevirerek havuz haline getirmişler, olmuş kaplıca.
Zaman Gazetesi
Her parti, kendi meşrebince hiçbir kâğıtta yazılı olmayan bir iç koalisyon hesabını gözetir; bu işleri çok iyi bildiğimden değil, görüp anladıklarımdan yola çıkarak böyle bir hükme varıyorum. Meselâ kuruluş yıllarında Halk Fırkası (bugünkü adıyla CHP), bütün toplumu temsil iddiasındaydı. Toplumda hangi sosyal sınıflar, zümre ve itikadlar var ise onlar esasen
Zaman Gazetesi
Siz de “kitap kazısı” yapmayı sever misiniz? Şudur: kitapçı dükkânlarının kuytu köşelerindeki tozlu raflarda, sizin zevk ve meşrebinize uygun ve kendisini keşfedeceğiniz ânı beklemekten yorulmamış birkaç şey mutlaka vardır. Her zaman denk düşmez, avcılıkta kanundur; “Kırk gün taban eti, bir gün av eti” Sonra ona rastlarsınız; “Vecettu” veya “Evreka” veya,
Zaman Gazetesi
“Ben bu hikâyeyi bir yerden hatırlayacağım ama…” dedirten olaylar, bir sene önce başladı. Kimliği bilinmeyen birileri, gece yarısı bazı evlerin kapısına boya ile çarpı işareti koyuyorlardı. Aynı sokaktaki evlerden bazılarına işaretlenirken diğerlerinde görülmemesi komşular arasında tedirginliğe sebep oluyor, “Çarpı konulan evlerin ortak özelliği nedir?” sorusunu hatıra getiriyordu. Cevap kısa zamanla
Zaman Gazetesi
-Merhaba kaptan, boş musunuz, binebilir miyim? -Boşum abi, buyur, binebilir miyim ne demek? Burası ticarî bir işletme sevgili abim. Farzımuhal berber dükkânınız olsa, müşteri de kapıdan başını uzatıp, içeri girebilir miyim, tıraş olabilir miyim dese, ne cevap verirdiniz? Ticarî taksi de bir ticarethanedir, elbette bineceksiniz, siz söyleyeceksiniz ben de oraya
Zaman Gazetesi
Ölüm haberi, yakın akraba ziyareti sebebiyle kalabalıklaşan evimizde odadan odaya yankılandı; herkeste teessür, “A, iki gün önce haberlerdeydi, nesi varmış ki?” şaşkınlığı. “Yazarsın herhalde” dedi çok yakın bir aile arkadaşım; dışarıdan, “Ne yazayım, tanışmıyorduk ki, şahsî yakınlığım, müşterek hâtıram yok” diye bir şeyler geveledim. İçimden, “Aynı dünyanın insanı bile değiliz,
Zaman Gazetesi
-Üstâdım, fena aklım karıştı, yardımına ihtiyacım var? -Nedir Çekirge, bende akıl tonla biliyorsun, niçin aklın karıştı anlat! -Olup biteni anlamaya çalışıyorum, taşlar yerine oturmuyor. Şu Paris cinâyetini ele alalım; kim, niçin, ne yapmak istedi bu cinayetle? Mahir Hocamız’ın bu gibi konulardaki genel yaklaşımı en akla yatkın olanı: Yani Avrupa
Zaman Gazetesi
Cumartesi günü o meşhur yağmurda güç-belâ bir taksi bulabildim. Sürücüsü, konuşmaya teşne bir arkadaş çıktı ve yarım saatte bana hayatını anlattı. İneceğim yere yakınlaşınca bu defa o bana soru sormaya başladı. Zaman gazetesinde yazar olduğumu, daha önceleri ise üniversitede hocalık ettiğimi söyledim. Biraz sükût oldu, bu iki olguyu yan yana
Zaman Gazetesi
Önceki cumartesi, Çengelköy'ün Yıldırım Beyazıt Camii'nde bir arkadaşımızı rahmet yolculuğuna uğurladık. Yarısı cami kapısı önünde bekleşenlerden değildi cemaat; namaz vaktinde camide, cenaze namazı için avluda vakarla görevlerini yaptılar. Giden, Çengelköy Çınaraltı Hamdullah Paşa Camii imamı Davud Özgül hoca'ydı; uğurlayanlar ise cemaati ve dostları. Üsküdar
Zaman Gazetesi
Geçenlerde bir camiye yolum düştü; yeni bina, güzel de. Gelenek çizgisinde, fazlaca fantazi göstermeyen şirin bir mahalle mescidi. Temiz, sıcak, aydınlık bir mekân. Ayrıntılara itina gösterildiği, harimdeki hüsn-i hat ibârelerinin sanatkâr bir hattat elinden çıkmasından belli; ama küçük bir ayrıntı (İllâ ki kusur bulacağız ya!): Mâlumunuzdur, eski câmilerde mihrabın sağında
Zaman Gazetesi
Her kar düşüşünde bizi dağlara doğru açılmaya çağıran bir dâvet sezsek de, dâr-ı dünyâda vâsıl olmak istediğimiz yer, yine de saadethânelerimizdir. Saadethâne ne güzel kelime! Bir başkasının evini vasfederken “saadethâneniz” deriz; kendimizinkinden söz etmek gerektiğinde seçilen söz “fakirhâne” olur. Ne ilkinde yaltaklanan bir riyâ, ne de ikincisinde olanı olduğundan küçük
Zaman Gazetesi
Şiir üst dildir; sıradan, bildiğimiz, başka çerçeveler içinde farkına varmadan kullanıp telaffuz ettiğimiz kelimeler, ancak bir şairin zihnî rafinerisinde işlenip özel bir şekilde sıralandıktan sonra olağanüstü bir musiki ve mânâya bürünür. Müteşairlere, “Ben de yazabilirim” kolaylığını vadeden bir câzibesi var şiirin. Şairler bu yüzden saygı ve hayranlık görür; hele bir