Zaman Gazetesi yazıları
Pazar Keyfi
Unutulur mu; 20 Ocak 1989 tarihi cumaya denk geliyordu. Önceleri milli takımımız kalecisiyken şimdilerde kalemiyle ekmeğimizi elimizden almaya göz diken Fatih Uraz'la yollarımızın o kötü günde tesadüfen kesişmiş olduğunu yıllar sonra fark edecektim. Şöyle olmuştu: O tarihlerde doktora öğrencisi olarak haftada-onbeşte bir uğradığım Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi'
Cumaertesi
Osman Baydemir, Kürtçe lugati Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'e uzatıp "İşte ikinci dilimizin sözlüğü; içinde 40 bin kelime var" derken ne yaptığının farkında mıydı acaba; içim cızz etti. Bir an devletin Kürtçeye ikinci ana dil muamelesi yapmayı kabul ettiğini farzettim ve hülyâya daldım: "40 bin kelime mi
Zaman Gazetesi
Kemal Kılıçdaroğlu'nun siyâsi duruşundaki yalpalanmaları, normal şartlar altında sittîn sene CHP lideri olmayı rüyâsında görmeyi bile hayra alâmet saymayan orta halli bir bürokratın, kendini âniden lider bulunca yaşadığı şaşkınlık dönemine bağlamıştım. Şimdilerde durum biraz daha netleşiyor. Tam olarak neyi kasdettiğimi anlamanız için Refik Halid Karay'ın, "
Zaman Gazetesi
Abdullah Öcalan, 1999 yılında Kenya'da yakalandıktan sonra Türk makamlarına teslim edildi. Ankara 2 No'lu DGM'de yargılandı; PKK'yı kendisinin kurduğunu, örgütü sevk ve idare ettiğini, yakalandığı ana kadar örgütün kendisinin komutası altında faaliyetlerini sürdürdüğünü itiraf ettikten sonra devletin hakimiyeti altında bulunan topraklardan bir
Pazar Keyfi
Panter, yarım yamalak daldığı sıcak yaz ikindisi uykusunu ikiye bölen ani bir refleksle yattığı uzun sarı ot yığınının arasından başını kaldırdı. Kulağının birini dikip rüzgâr istikametine çevirdi; sonra zali derecesinde güzel gözleriyle dürbînî bakışlarını duyduğu ses istikametinde yoğunlaştırdı. Evet, av kokusu geliyordu; iki günden beri karnı zil çalan vahşi hayvan,
Cumaertesi
AK Parti'nin, adını koymakta bile mütereddid davranmasına rağmen giriştiği Kürt açılımı doğru siyasetti; açılımın hedefine ulaşmamış olması, AK Parti'nin meseleye doğru-dürüst zihnî hazırlık yapmadan girişmesi kadar, mâlum çevrelerde, "Eyvah, ya başarılı olursa!" endişesinin uyandırdığı paniktir. Açılım, "çift yönlü" engellemeyle karşılaşmayıp hedefine tam
Zaman Gazetesi
Gazeteci dostum Gürkan Zengin, Dışişleri Bakanı'mız Ahmet Davutoğlu hakkında biyografik bir kitap kaleme aldı. Adı, "Hoca", tam ismi, "Türk Dış Politikasında Davutoğlu Etkisi". Gazetecilerin yazdığı kitaplar, genellikle çok yakın zamanlarda olup bitenleri anlamaya yönelik, "Aslında ne olmuştu?" sorusuna kışkırtıcı cevaplar veren türden
Zaman Gazetesi
Kurultay konuşmasını televizyondan dinledikten sonra fikrim netleşti: CHP'nin iktidara gelmek gibi bir derdi yok. En azından yönetici durumundaki CHP'liler için bunu rahatlıkla ileri sürebilirim. Mâlum hesap; CHP'nin oy yüzdesi % 21'le 29 arasında gel-git halinde. İktidar olmak için -en iyi ihtimâlle- % 29'
Cumaertesi
Bilinçlidir. Aklını duygularının önüne koyarak karar verir. Cumhuriyet'in kazanımlarının, Atatürk ilke ve devrimlerinin değerini bilir, onlara sahip çıkar. Ülkesi için üzerine düşen yükümlülüklerden kaçmaz. Çağdaş, aydın ve demokrattır. Kesinlikle biatçı değildir. Delegelerin yarınki kurultayda bu bilinçle karar verecekleri kesindir. Şunu rahatlıkla söyleyebiliriz ki, Genel Başkan R. Tayyip Erdoğan
Zaman Gazetesi
Birlik ve beraberlik iyi bir şey midir, kötü müdür? İyi diyenler 1'i, kötü diyenler 2'yi tuşlasınlar! Telefonla anket fikri nereden icab etti diyeceksiniz; Sayın Kılıçdaroğlu, kurultay öncesi delege eğilimlerini öğrenmek için CHP'nin Bilim Kültür Platformu başkanına ricada bulunmuş; o da 1242 delegeyi arayarak, "
Zaman Gazetesi
Silâh Kanunu Tasarısı'yla ilgili haberler beni şaşırttı; yeni tasarı silâh almayı kolaylaştıracak, tek doktorun raporuyla geçici ruhsat verilebilecekmiş. Tasarının ayrıntıları uzun, üstelik adı üstünde henüz "tasarı" safhasında fakat istikameti ve niyeti açık; ruhsatlı silâh edinmek, eskiye göre daha kolaylaşacak. Devletin niçin bazı vatandaşlarına silâh ruhsatı bahşederken
Pazar Keyfi
Mahalle arasında, sokakta oyun oynadığımız çocukluk yıllarında en değerli oyun gereçlerinden biri boş konserve kutusuydu. Kutuyu yere koyar, sonra belirli bir mesafeden "Eneke" taşlarımızı kutuya isabet ettirmeye çalışırdık. Enekeyi bilen çoktur ama yine de tarif edeyim: Yumruk büyüklüğünde, mümkün olduğunca yuvarlak (söbe) ve sağlam bir taş parçası veya