Zaman Gazetesi yazıları
Cumaertesi
Sermayeye karşısınız; güzel! Sizin abileriniz, babalarınız, bir kısmınızın dedesi de karşıydı sermayeye. O zaman açık açık "Komünistim" demek suçtu, zordu ama kabul edelim, bazıları, kendilerini 141-142'den yargılayan mahkemenin huzurunda bile komünist olduklarını itiraf edecek derecede cesaret göstermişlerdir.. Sonra... Sonra mezun oldular, gittiler, iki sene önce ağız
Zaman Gazetesi
Matematikle aram hiçbir zaman iyi olmamıştır; vaktiyle matematikten hep kırık not almamı daha çok tembelliğime, nâdiren de geri zekâlılığıma bağlardım; mâlumdur, bizde çocuğuna lüzumundan fazla düşkün ebeveynler, evlatlarının kötü karne getirmesini zekâ eksikliğine değil, kibarca dikkat dağınıklığına hamleder. - Çok zekî ama çalışmıyor amcası! derler, "Ah bir çalışsa yapamayacağı
Zaman Gazetesi
Evvelâ üslûp meselesi: "Önce bunu bil. Eğer benim mali sicilim temizdir diyorsan, eğer yüreğin varsa, senin yandaş televizyon kanallarından birinde karşıma çık. Ben sana, senin mali sicilini açıklayacağım... Yine söylüyorum. Senin yandaş televizyon kanallarından birisinde gel ben AKP'nin kimlerle nasıl büyük götürdüğünü belge belge önüne koyacağım."
Pazar Keyfi
Haberi okuyup bitirince derin bir "Oohh" çekerek arkama yaslanıp ellerimi ensemde birleştirerek koltuğa yayıldım. Çok mutluydum, çünkü o bir Türk'tü! Türk olmasaydı şaşardım ve zaten yıllardan beri bu duruma şaşırıp durmaktaydım. Şaşırdığım şeyin sizlerin de zihninde asılı kalan bir sual olduğuna adım gibi eminim; mesele şuydu:
Zaman Gazetesi
Wikileaks'in yayına başlamasını kozmik çapta katastrofik ve apokaliptik bir zuhur gibi niteleyerek, "Oh, çok şükür; artık yeni bir dünyanın eşiğindeyiz; artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Devlet denilen içi çöp dolu o devâsa köhne saray çökecek, ikiyüzlülük sona erecek, diplomatlar yollarda mendil, su ve kâğıt helvası satacaklar!
Zaman Gazetesi
Sözlerime başlamadan önce size bir iyi bir de kötü haberim var: Kötü haber şu; bu yazıda Wikileaks kelimesi iki kere geçiyor. İyi haber ise şöyle; bu yazı Wikileaks hakkında değil! Bu yazı oynamak üzerinedir. Bildiğiniz düpedüz oynamak, yani bir müzik eşliğinde raksetmek, halay çekmek, dansetmek ve emsâli fiiller... "Ölüye
Zaman Gazetesi
Vaktiyle kelimeleri, kuyumcu terazisiyle tartmak yerine uyanık toptancı gibi davranmanın sıkıntıları bunlar: Türk milliyetçiliği tâbiri, açıkça "Türk milleti"ne gönderme yapıyor; buna mukabil kendini Türk milliyetçisi sayan pek çok insanın kavramdan ne anladığını sorunuz; onlar sadece etnik Türk topluluğunu değil çok daha geniş bir içtimai heyeti kasdediyorlar. Milletle
Pazar Keyfi
"Tosun Paşa" nâmıyla mâruf iki film var Türk sinema tarihinde; ilkini 1939'da Muhsin Ertuğrul çekmiş. Metni, Nâzım Hikmet'e ait filmde Tosun adlı gayri meşru bir çocuğun çevresinde geçen olayların hikâyesini anlatıyormuş; bu filmi görmedim (gören var mıdır acep?) ama ikincisini görmemiş olanımız kalmamıştır herhalde.
Zaman Gazetesi
Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç'a öğrenciler, konuşma yaparken yumurta atmışlar. "Öğrenciler" kelimesi bu cümlede lâf olsun kabilinden bir mânâ taşıyor; güvenlikçilerin hemen toparladığı üç kişinin sıradan öğrenci olmadığı, tâbir yerindeyse profesyonel öğrenci oldukları hükmüne varıyorum. Kılıç konuşurken ayağa kalkıp, "Siz burada yargı reformundan bahsediyorsunuz ama
Zaman Gazetesi
İttifak deyince aklıma hemen Ziya Paşa'nın o meşhur beyiti gelir; diyor ki Ziya Paşamız (Dikkat, mülkiye paşasıydı Şair Ziya Bey; Cumhuriyet idaresi mülkiye paşalığını kaldırınca, yazarınız da günün birinde paşa ünvanı edinme ümitlerine elveda demiş oldu!), evet, diyor ki,"Nâdânlar eder sohbet-i nâdân ile telezzüz,Divânelerin hemdemi
Zaman Gazetesi
Oturdum gazete okuyorum; Diyarbakır-Şanlıurfa yolunda gazetecilerle sohbet eden Kemal Kılıçdaroğlu, "CHP ile Kürtlerin aşkının öldüğü iddiasıyla ilgili ne düşünüyorsunuz?" sorusuna şöyle cevap vermiş: -Aşk ölmez, eğer gerçekten seviyorsan! Gazete okurken aniden kaykılıp koltuktan yere düştüğümü fark eden hanımı, bilahire teskin etmekte çok zorluk çektim, "Yahu bir şey
Pazar Keyfi
Gazetelerimizden biri, kendine yeni bir şekil, yeni bir görünüş kazandırmak için "Radikal" bir değişime gitmek istediğinde aklına gelen parlak fikirlerden biri de yazarları sokağa indirmek, "saha"dan izlenimler edinerek yazmaya mecbur etmekti; acaba bir mânâda gazetenin yeni değnekçibaşısı yazarlara, "Haydi bakayım, yok öyle fildişi kulelere